خالي کور (افسانه) – لائبه افروز زئ
نمر لکه چې اور ورولو، زمکه د تنور پۀ شان توده وه. دې ګرمۍ ته انسان ټینګېدے نۀ شو. د اسمان مرغۍ هم د ګرمۍ د لاسه هپ کېدې. لکه د بټ پۀ زمکه دانې ورتېدې. د ګرمۍ دا حال ؤ چې د کور د دېوالونو نه هم د ګرمۍ چغې راختې. بیا بیا به […]
د میا مشتاق او ‘قاسم’ قسمتونه او ریاستي قلعه – مشتاق احمد درانے
د کنېډې نامتو ليکوال وليم پال ينګ خپل ناول “دي شېک” کښې ليکي چې “دروغ د يوې قلعې پۀ شان وي د کوم دننه چې انسان ځان محفوظ او طاقتور ګڼي”، د دې قلعې دننه انسان خپل ژوند تېروي، د نورو خلقو د قابو کولو هڅې کوي خو د قلعې د پاره د دېوالونو ضرورت […]
باور مې نۀ شي چې کريم مړ دے – خان عبدالولي خان
موټے خاورې څنګه پټ د حسن لوے جهان کړي؟ يو پوکے د باد ټول چمن څنګ بيابان کړي؟ باور مې نۀ شي چې کريم مړ دے او زما د عمرونو هغه تړون زما پۀ پښو کښې شلېدلے ځانګي. اګرچې د ناروغتيا د اولې ورځې نه هغه ماسره ؤ او د رنځ دا درې واړه کاله […]