افسانه (درمن)—کلثوم زېب
” واه څومره ښکلے ماحول دے ـ ـ ـ دنګ دنګ غرونه، شینکے، دنګې شنې ونې او رنګ په رنګ ګلونه، سم جنت دے ـ ـ ـ یار تۀ د دې جنتي کلي نه هر وختې په منډه يې ؟ ” ـ ـ ـ خوشحال پۀ یو عجیبه انداز سبکتګین ته ووې ـ ـ ـ […]
افسانه: په ټکر جنګ دے—ډاکټر شېرزمان سيماب
شاندانې په ټکر ګولۍ اوورېدې د بابا وینې وجود مې اولیدو زۀ پرې دوه سلګو ته هم ظالمانو پرې نۀ ښودم او د تورو تمبو شاته ئې را اورسولم زما د وجود زخمونه جوړ شو خو د زړۀ په سر مې هغه زخم لا اوس هم تازه دے بې بې مې یادېږي هغه هم په […]
د همدرد يوسفزي د افسانې ”کيپ ټاؤن او باچا خان“ جائزه—فرحت عباس
فکشن (افسانوي ادب) د ديومالائي ادب نه پس د انسان پۀ ذهني ارتقائي سفر دلالت کوي چې څنګه دغه متجسس او مافوق الفطرت (ديومالائي) تصورات بدل شو او هغه صورت ئې اختيار کړو چې پکښې د انساني ژوند ژواک رښتونې خاکې راښکلے کيږي۔ ډاکټر سهېل بخاري پۀ خپل کتاب “اردو داستان کا فنی تجزیہ” کښې […]
د خان زمان کاکړ د نظم شربت ګله يوه توکنه—ډاکټر فېصل فاران
اوسنۍ نړۍ کښې جګړې زياتره پروپګېنډي په لاره کېږي نو دې کښې تصوير هم د پېغام مهمه وسله وي تصوير يوه موضوع د هندسو او خبرونو نه راوباسي او انساني تجربې سره ئې داسې تړي چې د يوې ټولنې يا ډلې ستونزه نه يوازې تمثيل کړي بلکې يو ځانګړي مرام د پاره خلک يوخاص دریځ […]