غني خان، يوه کتنه – مولانا محمد يوسف بونېرے، کوالالمپور
زۀ د ټولو نه وړاندې د پښتون رسالې د چيف ايډيټر ښاغلي ساجد ټکر ډېره مننه کوم چا چې ماته د “پښتون” منفردې مياشتنيزې رساله کښې پۀ باقاعدګۍ سره د حضرت غني خان بابا رحمة الله عليه پۀ کلامونو د ليک کولو بلنه راکړه کومې رسالې ته چې دا اعزاز پۀ بشپړه توګه حاصل دے […]
د غني خان پۀ کلام کښې د حسېن بن منصورحلاج “تذکره” – نور احمد فطرت اڅکزے
پير محمد کاروان وائي: وخت به راځي چې غاښ د زهرو به ښامارنۀ لري منصور به ګرځي مستانه ملا بۀ دار نۀ لري مارغان دې را شي زمونږ لپوکښې دې ځالې وکړي غر مو نښتر نۀ لري کلے مو چينار نۀ لري هسې خو زمونږ ټولو کلاسيکو او هم عاصرو شاعرانو خپل منظوم کلام کښې […]
دا “د پنجرې چغار” – نورالامين يوسفزے
“د پنجرې چغار” د يو داسې بلبل نوا او صدا ده چې د قام او جمهور پۀ ننګ کښې د ښکاري پۀ پنجره کښې ګېر دے او پۀ دغه پنجره کښې هم د قام د خپلواکۍ او سوکالۍ خوبونه ويني او هم ئې پۀ روح کښې د وخت او زمانې يومنفرد او جراَت مند تخليق […]
غني خان د زمان او مکان پۀ تله کښې – پروفېسر ډاکټر فضل الرحيم مروت
د هندوانو پۀ وېدونواو د کائنات پۀ علمونو کښې د زمان او مکان پۀ حقله څۀ دا شان بيان شوے دے چې کائنات پۀ يوې دائرې کښې ګردش کوي. دغې دائرې کښې د پېداوښت (Creation) عمل ترسره کوي، تر ختمېدو (Destruction) پورې رسي او بيا د پېدا کېدلو (Rebirth) عمل ته هم ځان رسوي. دا […]