وزير ګل يوه شېبه د کور د لویې دروازې خوا ته اريان دريان ولاړ ؤ، يو لاس ئې د کور پۀ چيت دېوال ايښے ؤ او پۀ بل لاس ئې سر نيولے ؤ. د سوچونو پۀ يو لوے بهير کښې تر لرې لاهو ښکارېدو خو د لالوګۍ يوې چغې د دغه هر څ نۀ پۀ زور راوشوکوۀ. زر ئې پۀ نيم کښو تمبو کښې بهر وکتل خو لارې کوڅې او لوے سړک هغسې شاړ او خوشے پروت ؤ. يو سوړ اسوېلے ئې وکړو، ور ئې پورې کړو او کمرې پله روان شو. د لالوګۍ زبېرګي لا نور سېوا کېدل خو وزير ګل بې وسه ؤ او هېڅ ئې

  وزیر اعظم وائي، ‘د ډېم جوړولو د پاره هر کس زر زر ډالر راولېږئ.’ پۀ دې زما ناقصه غوندې رایې څۀ پۀ دې ډول ده ـــ وزیراعظم پۀ طمع دے چې د اربونو ډالرو باران به وشي او کۀ چرې داسې وشي نو د دې نه ښه بله کومه کېدې شي. زما خواهش دے چې هغه دې پۀ خپلو نېکو مقاصدو کښې بریالے وي خو څو کاله وړاندې نواز شریف هم وئېلي وو ”قرض اتارو ملک سنوارو!“ )پور غوڅ کړئ، هېواد جوړ کړئ( د نوازشریف د دې مقصد د پاره پۀ اربونو ډالر راولېږلے شو خو چا ته دا پته ونۀ لګېده چې پۀ حقیقت کښې څومره پېسې راولېږلې

    ‘جوګېندرناته. مېنډل’ )بنګالۍ کښې যোগেন্দ্রনাথ মণ্ডল ( د ‘دلت’ هندوانو د ‘نماهاسودرا’ ډلې نه ؤ. هغه د متحده هند د بنګال پۀ ‘بارېسل’ سیمه کښې پۀ نهه ویشتمه جنورۍ 1904 کښې زېږېدلے ؤ. ‘نماهاسودرا’ لکه د نورو ‘اچهوت’ هندوانو ټولنه کښې د خپل مقام او سماجي ائیني حقونو د پاره مبارزه کوله. جوګېندر هم د دغه مبارزې غړے ؤ. د 1937 ټولټاکنو کښې جوګېندر د ازاد کاندید )امیدوار( پۀ توګه ټولټاکنو کښې برخه واخسته او ‘سرل کمار دته’ چې د کانګرس لۀ خوا ولاړ ؤ، ته ئې ماتې ورکړه. دې ورځو کښې د جوګېندر تړون د ‘نېتاجي’ سبهاش چندر بوس سره ؤ، خو پۀ 1940 کښې د هغۀ

    زۀ پۀ خپله د یو ډاکټر پۀ حېث پینځۀ کاله د سائیکاټري پۀ وارډ کښې پاتې شوے یم، ما ته د قاضي صاحب د درد دغه انځور خپل د ټرېنګ د دوران ټولې واقعې او پېښې مخامخ د سنېما د سکرین غوندې ودرولې. بلها ‌ډېر مریضان مې د تداوي لاندې ښۀ شوي هم دي. مونږ سره ګډ ژړلي هم دي او خندلي هم. زما د دغه مریضانو سره او دغه مضمون سره د لېونتوب تر حده مینه وه او اوس هم ده؛ دا بېله خبره ده چې ما دغه پرېکټس کول ولې پرېښودل. د نړۍ ‌‌‌‌‌ډېر لوے سائیکاټرسټ فرانز فېنین چې خپل مشهور کتابThe wretched of the earth

زۀ اباسین تقریباً د تېرو دېرشو کالو راهسې پېژنم. اباسین دېرش کاله وړاندې هم هر چا پېژندو او د سیالو سره سیال ؤ، البته زۀ دېرش کاله وړاندې د چا پۀ شمار کښې نۀ وم. خو ما به بیا هم د ځان یادولو د پاره پۀ هر پردي خېرات کښې هېڅ بې هېڅه مشري کوله. تاسو داسې وګڼئ چې لکه د چرګ به مې بانګونه ډېر وئیل خو پۀ نمونځ چا نۀ وم لیدلے. زما دا بې واره او بې اختیاره بانګونه چې یو ځل اباسین واورېدل نو ډېر راز دارانه انداز کښې ئې راته نصیحت وکړو؛ وئیل ئې چې ډېر بې ځایه او بې وخته بانګونه مۀ وایه، د

    درې میاشتنۍ ‘پښتو’، پښتو اکېډیمي، پېښور پوهنتون، جلد 41، جولائي ـ دسمبر 2012، مخونه 16-5 دا دے، د درې مياشتنۍ “پښتو” ګرانو لوستونکو ته يو بل ناياب کتاب پۀ اول ځل ورپېژنو چې يو انګريز فوځي افسر اېف اېچ مېلئين پوره سل کاله وړاندې پۀ 1913ز کښې مرتب کړے دے او شائع کړے ؤ. پوره سل کاله د لائبرېرۍ پۀ تيارو کښې ورک ؤ او مونږ رڼا ته راويستلو. “دير آمد درست آيد”، د خوشحالۍ خبره دا ده چې هغه بل کال پۀ 2011ز کښې خاص د لندن يونيورسټۍ د سکول اٰف اورينټل اېنډ افريقن سټډيز لندن پۀ لائبرېرۍ کښې دا نايابه چاپ نسخه لاس ته راغله. د

  پښتو اکېډمي پېښور پوهنتون د خپل تاريخ لۀ پلوه يو ځانګرے حېثيت لري. د کال 1955 نه را پۀ دېخوا ئې مختلفو وختونو کښې يو شمېر علمي او تحقيقي بحثونه او سيمنارونه کړي دي. پۀ کال 1990 کښې د پښتو اکېډمۍ د سیوري لاندې يو تاريخې ورکشاپ شوے ؤ چې د تاريخ پۀ پاڼو کښې ‘د باړه ګلۍ املاء’ پۀ نوم يادېږي چې پۀ دغه ورکشاپ کښې د پښتو املاء پۀ حواله ځینې مهمې فېصلې شوې وې او نن اتۀ ويشت کاله پس پښتو اکېډمي يو ځل بيا وتوانېده چې پۀ نړيواله سطح يو کانفرنس وکړي او د پښتو ماهران پکښې ګډون وکړي. هم پۀ دغه سوب د روان

  خوشحال نامه، تدوین، سریزه او تعلیقات، زلمے هېوادمل، د قومونو او قبائلو وزارت، د نشراتو او فرهنګي چارو ریاست، کابل، 1986)ز( تواریخ زمانه: دا کتاب د الغ بيګ د وړوکوالي نه )څوک چې پۀ قول د مصنف اول پۀ ‘ماشومتوب’ کښې د ماورالنهر نه د کابل پۀ نواحي کښې د ایسپزيو علاقې ته ورتښتېدلے ؤ( تقريباً د لسو کالو نه پس پۀ 973هـ کښې د کابل د بادشاه کېدلو نه د خان کجو سدوزي مندړ د مرګ پورې حالات لري. خان کجو د 963 هـ نه څۀ موده مخکښې مړ شوے ؤ. وئيل ئې چې پۀ کتاب کښې د هغۀ د مرګ ذکر خو شته خو د شهنشاه همايون

  سېدمامد د لسو کالو ؤ چې پلار ئې د تور زيړي د رنځ د لاسه د تورو خاورو لاندې شو. سېدمامد دغه وخت څلورم ټولګي کښې ؤ. د سېدمامد پلار ملنګ استاذ پۀ خپل زوي سبق وئیل غوښتل خو څنګه چې ترې دنیا پاتې شوه، دغسې ئې دغه خواهش هم بې څوک پاتې شو. د پلار د مرګ نه پس هغه څۀ وخت پورې ښوونځي ته تلو خو د لاچارۍ لۀ کبله هغه د ښوونځي نه راپاڅولے شو او مور د حاجي جامدار سروس سټېشن ته بوتلو. ملنګ استاذ هم دغه سروس سټېشن کښې بلها موده کار کړے ؤ او د حاجي جامداد اعتماد ئې هم ګټلے ؤ، ځکه

    فکر کول، د نوو او زړو روایتونو پۀ اړه شک څرګندول، تجسس او تلوسه پېدا کېدل، د حق او ناحقۍ لۀ کشمکش سره مخ کېدل، د نورو لۀ خبرو، اندونو او تمایلاتو سره ټکر، اختلاف او تضادات زېږېدل؛ دا هر څۀ د انسان لۀ سرشت سره داسې اغږلي دي چې د انساني خېر ښېګڼې او نېکمرغۍ لپاره ئې د طبعیت هغه جالبه لورينه ګڼلې شو چې د انسان د ازادۍ حېثیت او ماهیت ورباندې ښکلی دی. هغه ټولنې چې وګړي ئې د هم دغه ښکلي طبعیت پر مهار او روزنې او ورسره پۀ معقول چلند پوهېږي، د نړۍ پر مخ پۀ مهذبو او متمدنو ټولنو حساب دي او

د باړه ګلۍ کانفرنس ‘د پښتو ژبې پرمختګ’ پۀ موضوع وړومبے درې ورځنے نړيوال کانفرنس د پېښور پوهنتون د پښتو اکېډمۍ تر سيوري لاندې پۀ شپږم اګست شروع شو او پۀ اتم اګست کال 2018 پایې ته ورسېدو. پۀ دې کانفرنس کښې چې کومې مقالې وړاندې کړې شوې، هغه پۀ دې ډول دي: حبيب الله رفيع: د پښتو د ځانګړي ليکدود مکتبونه محمد اصف صميم: د دوېم ‘خېرالبيان’ زېرے ‌‌‌‌‌ډاکټر يار محمد مغموم: دپښتو پۀ وده کښې د ترجمې کردار ‌‌‌‌‌‌ډاکټر اسماعيل ګوهر: پښتو کښې اصطلاحات سازي ‌‌‌‌‌‌ډاکټر شاهده سردار:د پښتو ادب پۀ تاريخ کښې د زنانه ليکوالو کردار سعيد الامين: پښتو د مارکيټ ژبه ‌‌‌‌‌‌ډاکټر عبدالر‌ؤف رفيقي: پښتو څنګه

    ډاکټر ذاکر حسېن د هند وړومبے مسلمان اولسمشر )صدر( ؤ چې دې نه وړاندې د ‘علي ګړهـ’ پوهنتون وائس چانسلر، د ‘بِهار’ ګورنر او د هندوستان نائب صدر هم پاتې شوے ؤ. هغه د فرورۍ پۀ اتمه نېټه 1897 د حېدراباد دکن پۀ تیلنګانا کښې یوه پښتنه کورنۍ کښې د فدا حسېن خان اپریدي کره زېږېدلے ؤ. پلار ئې د کانګرس کلک غړے ؤ او فخرِ افغان باچاخان سره ئې د مینې او عقیدت رشته لرله. د هغۀ کورنۍ پۀ هندوستان کښې ځانګړے تعلیمي او سیاسي حېثیت لري. ډاکټر ذاکر حسېن د مۍ د میاشتې پۀ درېمه نېټه 1969 پۀ حق رسېدلے او پۀ جامعه ملیه اسلامیه ډیلي

  پۀ زېر باندې پوهېږمه نۀ زور راله راځي د مينې يو سبق دے سراسر راله راځي د مينې جوارۍ کښې زۀ پۀ ګټه نۀ پوهېږم بېلات پۀ دې بساط د مال و سر راله راځي برق1 د برق د ژوند تېر خاپونه کۀ څوک لټول غواړي نو دا خبره به ورته د نمر غوندې څرګنده شي چې برق د مينې جوارګر دے؛ هغۀ ټول عمر دغه جواري کړې او د هر جوارګر غوندې د مينې دې جوارګر هم ټول عمر پۀ نقصان او تاوان کښې تېر کړے دے. د برق تاريخ پېدائش یوولسمه مۍ 1940ز دے. د پلار نوم ئې عجب خان او د نيکۀ نوم ئې محمود خان