اداريه-ستمبر 2025
اشارہ اور ہی کچھ کر رہا تھا ڈوبنے والا مگر یاران ساحل تو سلام اخری سمجھے نۀ رحمېږي زړۀ په پښتنو، نۀ د اسمان او نۀ د زمکې د مخلوق ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ ګن شپ هېلي کاپټرز، مارټرګوله ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔القاعده، طالبان، خوارج او فوجي ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔(ايک ہی صف ميں کھڑے ہوے محمود و اياز نۀ د پښتون ځاله […]
قامي دلال—عثمان ننګيال
تر هر څۀ مخکښې د قام معني، تعريف کۀ په جامع انداز کښې تعريف شي نو د لوستونکو دپاره به د استفادې وړ وي ـ ويکيپېډيا ډکشنري د قوم تعريف دا ډول کوي “A nation is a type of social organization where a collective identity, a national identity, has emerged from a combination of shared features across a given population, such […]
هېرشوے او ورک شوے سرتېرے (جمعه سېد کاکا)—خورشيد انور شاه
دا د مئ 28 کال 1930 ماسپخښين و، يوسړے پۀ پټي کښې لګیا و ګوډ ئې کو. د سحر نه ده مشين ګنو کړسا شروع وه. دې په خپل کار کښې بوخت و. چې يو ناساپه يې دهاللّه اکبر اواز تر غوږو شو چې سر ئې او چت کړو نو پۀ ټولګو ټولګو خلق ئې […]
پرون بابړه او د نن بابړه—عادل شاه عادل
پښتانۀ په يؤ داسې ځاے کښې مېشته دي چې تل پرې برېدونه او يرغل شؤے دے. پښتنو چرته هُم د جنګ هڅه نۀ ده کړې بلکې پردي جنګونه پرې مسلط شوي دي هغه کۀ د رياست له اړخه وي او کۀ د بل چا له اړخه. پښتنه سيمه تل د نړۍ د لويو او د […]
جنګ زاد: د انقلاب د شپې ناجائز تخليق—نجيب الله شاداب
دوېم نړيوال جنګ چې په ټوله نړۍ کوم اغيز کړے ؤ هغې د ځان سره د فکشن جولۍ ته داسې لازواله بخښنې کړې دي چې نن هم په نړيوال فکشن کښې هڅکه غړۍ ولاړې دي۔ د سامراجي قوتونو له خوا په دغه جنګ کښې د بې شمېره انسانان وينې لکه د اوبو بهېدلې دي۔ د […]
د شمس بونېري بېبلوګرافي—اسد ولي خان
د شمس بونيري خپل نوم شمس الحق ؤ. د شمس بونيري د پلار نوم عبدالرزاق ؤ. د شناختي کارډ تر مخه ئې 12 فروري 1946ء د زېږون نېټه ده. پۀ کال 1953ء کښې د خپل کلي (غازي خانے، بونېر) پۀ لوئير پرائمري سکول چې پۀ جومات کښې ؤ، پۀ ادنيٰ جماعت کښې داخل شو. پۀ […]
یوه ورځ د اخبار په نوم—فاطمه سرور
د پسرلي د موسم خوږ او تازه سحر و، ښکلې ښکلې بارانۍ وریځو هر خوا خپلې وزرې غوړولې وې. ورځ د خالي وه او میاشت د مارچ وه.دا ورځ ډېره خاص وه. د سحر نه د مکتب د پاره روانېدل او هلته تر لسو بجو پورې انتظار کول، زموږ د پاره ډېر خونده ور کار […]
ښځینه وجود او زمونږ اجتماعي نفسیات—حنيف الرحمان
چې ښځه ونۀ ګڼې داسي لکه ځان چې ګڼې زه درته کله هم سړے نۀ وایم سیال نۀ وایم خان زمان کاکړ المیې د انساني تهذيب او ټولنیز ژوند افقي او ابدي شریکې همسفرې وي او دي. انسان تل د دې د حل طلبۍ هڅې هم کړي خو په ١٩ / ٢٠ پیړۍ کې د […]
د يو ړنګ کلي تصوير د 9/11 نه پس—شهاب شعور
شاعري د لطیفو احساساتو نه یو سپېځلے احساس دے او شاعر د احساساتو مبلغ دے ـ شاعرد ټولنې په نبض پوهه لرونکے هغه طبیب وي چې اولس ته د رنځ تشخیص او علاج ور په ګوته کوي ـشاعر چې خپل چاپېرچل کښې څۀ ګوري ویني او محسوسوي هغه اولس ته په اداسې انداز ورسوي چې […]
د امن شهيد—نورين امان شمع
سپوږمۍ به د شپې کله ناکله موسېده خو يوه شپه داسې وخندېده لکه د اسمان په تور مخ يو روڼ ستوري چغه وکړه . هم پۀ دې شپه د باجوړ د دنګو غرونو پۀ لمنو کښې، يو ماشوم وزېږېدۀ مور او پلار پرې خانزېب نوم کېښود ۔ د دې ماشوم سترګې د قران د صفحو […]