د ‘پښتون’ د مارچ 1995ز )جلد 7، شمېره 2 کښې د څوارلسم نه اوولسم مخ پورې دا لیکنه د یوې تاریخي دورې یادګار دے. د ون یونټ پۀ ضد مبارزې له ‘بې توپه بې تفنګه’ ملنګ باچاخان روانېږي او د هغۀ د ګرفتارۍ نه پس یو لېونے غورځنګ پورته کېږي چې پایله )نتیجه( کښې ئې ‘ون یونټ’ ماتېږي. پاتې خبره د خدائي خدمتګارانو د سن تیس د سندرې نه تر د ټپې لیکنه کښې رانغښتې شوې ده. د پېرنګي پۀ ضد د ازادۍ جنګ صرف پېرنګے استعمار ویستلو د پاره نۀ ؤ، دا د لویې سینې لوي زړۀ جنګ د اولس واکمنۍ د پاره شوے ؤ چې پۀ ډېرې بې

  خوشحال نامه، تدوین، سریزه او تعلیقات، زلمے هېوادمل، د قومونو او قبائلو وزارت، د نشراتو او فرهنګي چارو ریاست، کابل، 1986)ز( تواریخ د دغې کتاب پۀ معلومو اووۀ قلمي نسخو کښې پینځۀ پۀ برطانيه عظميٰ کښې او دوه پۀ جرمني کښې موجودې دي. د برطانيې پۀ نسخو کښې دوه د انډيا اٰفس پۀ کتابخانې کښې پۀ نمبرات 581 بيبليوتهيکاليډوينايا شماره 2479 او 582 شماره 1350 پرتې دي. )وګورئ د هرمن ايتهي د انډيا اٰفس د کتابخانې د فارسۍ نسخو فهرست جلد نمبر1 1903 ص (233، درېمې د متحفه برطانيه پۀ کتابخانې کښې پۀ شماره 13 )وګوئ د جېمز فلوبلو مهارټ د متحفه برطانيه د پښتو د کتابونو فهرست( شماره

د پښتو ژبې لوے شاعر، اديب، صحافي، نقاد او معروف ليکوال ارواښاد شېرشاه ترخوي پۀ 2 فروري 1944ز د چارسدې ضلع پۀ مشهور کلي ترخه علاقه دواوه تحصيل شبقدر کښې د خداے بخښلي مولانا حمزه خان کره وزېږيدو د دوي کورنۍ پۀ بنيادي توګه يوه مذهبي او علمي روحاني سلسلې سره تعلق لري. ترۀ ئې د مولانا امير محمد ترخوي پۀ نوم شهرت لرلو چې د دارالعلوم دېوبند څخه فارغ الاتحصيل ؤ. شېرشاه ترخوي پۀ بنيادي توګه يو مذهبي شخصيت ؤ او ټول ابتدائي ديني کتابونه او بيا د لوړو زدکړو درسونه ئې خپل نيکۀ او ترۀ او والد صاحب څخه ترلاسه کړل. خو د شېرشاه رجحان د خپلې ژبې،

  اتلسمه جولائي، 2018 محترم چیف ایډیټر صاحب! السلام علېکم د سلام نه پس عرض دا لرم چې زۀ د بابړې اوسېدونکے یم او چې څنګه تاسو ته پته ده چې بابړه یو تاریخي حېثیت لري او پۀ پښتون قامي تحریک کښې یو نوموړے ځاے لري او وخت ثابته کړې ده چې د دې ځاے خلقو د خپل حېثیت مطابق تحریک له مکمل خپل وخت او قربانۍ ورکړې دي. زۀ د ‘پښتون’ مجلې یو باقاعده لوستونکے یم او زما یو څو ملګري هم د مجلې سره مینه لري او باقاعدګۍ سره ئې لولي چې پۀ هغو کښې سېد افضل، امین باچا او داود کشمیرے چې د مرحوم خدائي خدمتګار احمد

    د ورځپاڼې ‘اېکسپرېس’ نه پۀ مننه پۀ سعودي عرب کښې د بدلون څپې دا زمونږ قامي الميه ده چې مونږ لۀ مطالعې څخه ډډه کوو او صرف پۀ ګونګوسو او د خولې پۀ خبرو باور کوو، ځکه خو زمونږ قامي او نړيوال معلومات ډېر کمزوري وي. پۀ داسې حال کښې چې معلومات او مسئلې هغه کۀ مقامي وي، علاقائي وي او کۀ قامي او يا هم بېن الالمللي؛ جرړې ئې پۀ تاريخ کښې لۀ شوو فېصلو او اقداماتو سره نښتې وي. هم دغه وجه ده هغه افراد او قامونه چې پۀ باريک بينۍ سره د مسائلو تقابلي جائزه نۀ اخلي، هغه پۀ اصطلاح د هوش پۀ ځاے د

د دې مضمون چاپ کېدو پورې به ملک کښې ټولټاکنې شوې وي او د مخلوط حکومتونو جوړولو د پاره به د پرون دښمن او د نظريې مخالفين پۀ يو صف کښې د اولس د خدمت پۀ نوم د اقتدار کرسیو ته د رسېدلو کوششونه کوي. خېبر پختونخوا کښې هم د الېکشنز تيارياني پۀ زور او شور روانې دي. د نورو ګوندونو پۀ شان عوامي نېشنل پارټي هم خپل کېمپېن پۀ تېزۍ روان کړے ؤ خو د بده مرغه پۀ لسمه جولائي ډېره دردناکه پېښه وشوه د کومې پۀ وجه چې د پښتون زخمي زخمي تاريخ نور هم پۀ سره وينه رنګ او بدرنګ شو. د خداے بخښلي بشير بلور د

    دا افسانه د ‘پښتون’ د17-11 مارچ 1990 مخونه 23-21 او د 27-20 مارچ 1990 مخونه 25-23 نه د قندِ مکرر پۀ توګه وړاندې کړې کېږي. کله نه چې کبير د زاهد سُور سائيکل ليدلے ؤ چې ورکوټے نوے او ښکلے ؤ، نو هم د هغې ورځ نه پۀ ضد ؤ چې زۀ به هم سُور سائيکل اخلم. چې د سکول نه کورته راغے نو راتلوسره ‘مورې! زۀ به هم سُور سائيکل اخلم. پلار ته مې ووايه چې ما له هم هغه رنګ سائيکل واخلي’. مور ئې مشین ته ناسته وه، د زوي خبرې ئې اورېدې ولې ټوله توجه ئې پۀ هغه زوړ قميص باندې وه چې د کبير

  د تاریخ څانګه، پېښور پوهنتون asfanddurrani@gmail.com د بابړې د پېښې تاریخي کتنه او تجزیه د پښتنو تاريخ کۀ پۀ ژو ر نظر وکتے شي نو دا خبره به لکه د نمر ښکاره شي چې پښتنو همېشه د ظلم او ظالم خلاف خپل اواز اوچت کړے دے، کۀ هغه ظالم هر څوک ؤ او هم دغه شان د پښتنو پۀ سیمه چې د پېرنګي پۀ ضد کوم تحريکونه را اوچت شوي دي، هغه هم د چا نه پټ نۀ دي؛ خو ولې د پېرنګي د تېښتې نه پس لۀ بده مرغه چې کوم ظلمونه د نوي جوړ شوي ملک واکدارانو پۀ دې سيمې )شمالي مغربي سرحدي صوبه( موجوده خېبر پښتونخوا

  habibullahkakar@gmail.com   د ‘پښتون تحفظ مومنټ’ لۀ رامنځ ته کېدلو وړاندې، پۀ دې نزدې وخت کښې د پښتنو پۀ بعضو لوستو طبقو کښې د باچاخان عدم تشدد پۀ منفي انداز تر بحثونو لاندې لیدل کېدی. پۀ استدلال کښې به د پښتنو د قبائیلي فطرت د شننې هڅه روانه وه چې عدم تشدد پۀ خپل بنیادي فطرت کښې د پښتنو د فطرت خلاف دی، ځکه ئې هېڅ لاس ته راوړنه د پښتنو پۀ عملي ژوند کښې نۀ تر سترګو کېږي. د پښتنو د دې قبائيلي فطرت پۀ رڼا کښې به ځکه د خدائي خدمتګارانو د عدم تشدد مبارزه هم د ګاندهي جي د سیاسي اپروچ برخه وګڼل شوه. پر دې

  د تاریخ څانګه، پېښور پوهنتون asfanddurrani@gmail.com د بابړې د پېښې تاریخي کتنه او تجزیه د پښتنو تاريخ کۀ پۀ ژو ر نظر وکتے شي نو دا خبره به لکه د نمر ښکاره شي چې پښتنو همېشه د ظلم او ظالم خلاف خپل اواز اوچت کړے دے، کۀ هغه ظالم هر څوک ؤ او هم دغه شان د پښتنو پۀ سیمه چې د پېرنګي پۀ ضد کوم تحريکونه را اوچت شوي دي، هغه هم د چا نه پټ نۀ دي؛ خو ولې د پېرنګي د تېښتې نه پس لۀ بده مرغه چې کوم ظلمونه د نوي جوړ شوي ملک واکدارانو پۀ دې سيمې )شمالي مغربي سرحدي صوبه( موجوده خېبر پښتونخوا

  پروفېسر فرمان الدین بخشالي، خداے دې سره د خاورو وبخښي، دا نظم پۀ شلم اګست دوه زره اوولسم لیکلے ؤ. د دې کال د مارچ پۀ میاشت کښې ئې دا نظم د یو خط سره د ښاغلي م. ر. شفق پۀ لاس ‘پښتون’ د پاره رالېږلے ؤ. شهید محمد شعېب خان د جولائي پهــ میاشت کښې شهید کړے شوے ؤ. مونږ د ارواښاد پروفېسر فرمان الدین بخشالي دا امانت د شهید محمد شعېب خان روح ته ډالۍ کوو. )نظم نه وړاندې دا یادګیرنه هم ارواښاد پروفېسر بخشالي لیکلې وه، دا یادګیرنه هم د نظم سره چاپ کړې شوه(. ارواښاد محمد شعېب سابقه اېم پي اے، د يار حسېن صدر،

‘ما ډېرې فلمي اداکارانې بلېک لِسټ کړې’ ډُوډُو ډاډه ووئیل. ‘څۀ مطلب؟’ ما هسې وپوښتو. ‘مطلب دا چې زما نۀ دي خوښې’، هغۀ ووې. ‘دې فهرست کښې کومې بدنصیبه اداکارانې دي؟’ ما ترې بیا هسې تپوس وکړو. ‘کاجول، راني مکهرجي، ایشوریا، ودیا بالن، انوشکا، کرینه کپور’ ډوډو د وادۀ شوو اداکارانو نامې واخستې. ‘او ستا د خوښې اداکانې؟’، ما بیا وپوښتو. ‘کنګنا رناوت، کترینه، دیپیکا پډوکون، پریانکا، عالیه بهټ’. ما پۀ ټولو نومونو غور نه پس ترې ما یو غرضي تپوس وکړو، ‘او سني لیون؟’ ډوډو پۀ تریو تندي ووئیل، ‘هغه خو مې اوس پۀ ګرے لسټ کښې اچولې ده’. جنتري بجټ ‘پیرِ اعظم بزرجمهر خو زۀ کابینه کښې شامل