Category: رحمت شاه قرېشي

  • د باچاخان ګومل بازار، ټانک ته دورې او وېنا ګانې – رحمت شاه قرېشي

    د باچاخان ګومل بازار، ټانک ته دورې او وېنا ګانې – رحمت شاه قرېشي

    باچاخان بابا د پښتون وطن يو داسې دروند او غېرتي اتل ؤ چې پۀ ځان کښې ئې د ملنګۍ ژوند خوښ کړے ؤ. او خپل ټول عمر ئې پۀ هغې ملنګۍ کښې د پېرنګي غوندې غرور پرستو خلقو داسې مقابله وکړه چې نن ئې تاريخ د سرو زرو پۀ اوبو ليکلے دے او شکر دے ليکل کېږي. باچاخان بابا ته الله داسې مخلص ملګري ور نصيب کړي وو چې پۀ هغوي کښې زيات شمېر د غريبو خلقو وو خو هغوي د خپل وطن او خاورې د پاره خپل ځانونه داسې واقف کړي وو چې تر دې وخته ورته ټوله نړۍ حېرانه او ګوته پۀ خلۀ ده. باچاخان بابا صرف د پښتنو او د هندوستان، افغانستان خاورې او اولس مشر نۀ ؤ بلکې د ټولې نړۍ غمخوار مشر او اتل ؤ . باچاخان بابا د ازادۍ تحريک د پاره د وچې وړي د بلها سيمو دورې وکړې او د هر ملک او وطن کوڅه پۀ کوڅه او حجره پۀ حجره وګرځېدو او هر چا ته ئې دا خبره وکړه چې راشئ او خپلو کښې لکه د وروڼو وخت تېروئ او د امن ژوند خپل کړئ او د غلامۍ ژوند ډېر بد دے. نۀ پۀ خپله د چا غلامي کوئ او نۀ بل څوک بنده غلام کوئ او پۀ خپلو کښې د الله د پاره ښۀ سلوک کوئ او دا د کاميابۍ راز دے.

    باچاخان بابا او د هغۀ ملګري چې پۀ هندوستان کښې د پېرنګي بادشاه خلاف د ازادۍ تحريک شروع کړو نو د ټول هندوستان او افغانستان ا و د نن پاکستان پۀ هر ښار، کلي، بانډه، کور پۀ کور او کوڅه پۀ کوڅه ئې داسې دورې شروع کړې او تر خپل مرګ پورې ئې دا سلسله جاري وساتله. د نورو ښارونو او کلو پۀ شان ئې د ښار ګومل بازار چې ضلع ټانک کښې شامل مشهور او تاريخي ښار ؤ او يوه اباده او خوشحاله علاقه او ډېر ښۀ درانۀ پښتانۀ پۀ کښې اوسېږي. باچاخان بابا او د هغۀ ملګرو تر مرګ پورې خپلو خدائي خدمتګارو او پښتنو ته پۀ تفصيل سره دومره وېنا ګانې کړې وې او هر يو خدائي خدمتګار پاڅېدو او کوڅه کښې جلسې او جلوسونه ئې کړي وو. باچاخان بابا د پاکستان د جوړېدونه مخکښې څو څو ځله ګومل بازار ته راغلے ؤ او هلته ئې خپلو پښتنو ته د ازادۍ تحريک پېغام راوړے ؤ او نورو د پښتون اولس پۀ شان ئې د ښار ګومل بازار خلقو کښې د ازادۍ او د خپلواکۍ جذبه ژوندۍ کړې وه او دوي ئې د ازادۍ پۀ مقصد پوهه کړي وو. باچاخان اول ځل ګومل بازار ته پۀ هغه وخت راغلے ؤ چې کله دوي د پېرنګي خلاف تحريک شروع کړو نو د نورو کلو او ښارونو پۀ شان ګومل بازار ته راغلو او دوي سره د دې ځاے پښتانۀ اوږه پۀ اوږه ودرېدل او پۀ دې پښتون تحريک کښې ورسره شامل شول. دوېم ځل بيا باچاخان بابا سره د درنو پښتنو بيا ګومل بازار ته راغلو چې کله ئې “پښتون” پۀ نوم مجله شروع کړه او هر پښتون ته ئې د خپلې مجلې فائدې پۀ ګوته کړې چې د دې پۀ وجه به زمونږ ژبه او صحافت ژوندے پاتې شي او مونږ به د حکومت خلاف او پۀ خپلو کښې سياسي او ادبي او نورو ټولو خبرو نه پۀ وخت خبر يو. درېم ځل بيا باچاخان بابا ګومل بازار ته راغلو چې کله ئې د خدائي خدمتګار تنظيم پۀ نوم پښتنو ته دا تنظيم جوړ کړو او هر پښتون ته ئې دا وېنا وکړه چې د دې تنظيم مطلب او مقصد د خداے تعالٰي مخلوق خدمت کول دي او مونږ او تاسو به صبر نه کار اخلو نو هغه ټول پښتانۀ مشران او کشران چې د اولې ورځې نه باچاخان سره پۀ قامي تحريک کښې شامل وو هغه ټول د خدائي خدمتګارو پۀ نوم شول او کار ئې شروع کړو.

    دې خدائي خدمتګارو کښې پۀ ګومل بازار او علاقه کښې ګومل بازار کښې داسې درانۀ درانۀ پښتانۀ او خدائي خدمتګاران وو او لا شکر دے شته، الله دې ورته صحت ورکړي. د دې خدائي خدمتګارو نومونه ئې دا دي د علاقې ګومل بازار د غزي کلي نه دوست محمد ناصر، ګل محمد ناصر او پۀ سوونو ملګرو او خدائي خدمتګاران دغه رنګ کوټ اعظم ګومل بازار کښې جرنېل نظر دين، سلطان خان، راز محمد اکا، شېرګل سالار، حاجي غلام ګل، بابو صېب او داسې نور ډېر ملګري وو چې د هغوي نومونه پۀ دې وخت مونږ ته وصول نۀ شول. دغه شان ښار ګومل بازار کښې ډېر خدائي خدمتګار وو او شکر دے شته. الله دې روغ او جوړ لري. پۀ دې خدائي خدمتګارو کښې ملک مهرخان بېټني صېب، شېخ بهران شېخ، سرفراز راجپوت، عمردراز راجپوت، عجب خان شېراني، محمد راشد خان بلوچ، حسېن شاه، سيدملک اجان ګل، ملک دنيائي محسود، جان ګل ملک او پستے ګل ملک دنيائي محسود، نظري خدمتګار، غلام اکبر عرف ډول ابا. پۀ ژوندو کښې د خدائي خدمتګارو کښې حاجي پير محمد محسود لنګر خېل سېکټر ګومل بازار، براه خان اګا اندخېل ګومل بازار او داسې نور ډېرو چې اوس هغه خلق د ځوانۍ پۀ اخري عمرونو کښې دي. هغوي مشرانو او د خدائي خدمتګارو ځامنو او وروڼو او تر دې وخت د باچاخان بابا کاروان مئينو پښتنو بيانونه چې دوي باچاخان بابا نه پۀ خپله او د نورو مشرانو نه اورېدلي دي هغه تاريخونه او وېنا ګانې ليکم اميد دے چې پښتون مجلې ئې د جنورۍ پۀ ګڼه کښې شامل کړي. تاريخونه، وېناګانې او پۀ حجرو کښې جلسې جلوسونه.

    1. خدائي خدمتګار براه خان اګا وائي چې باچاخان بابا پۀ ١٩٤٧ز کښې راغلے ؤ او مونږ ئې استقبال ته د ملک مهر خان پۀ قيادت کښې تللي وو چې د ښار دروازه پوليس بند کړه او باچاخان بابا ئې پۀ لاره کښې ګرفتار کړو. بيا دوېم ځل چې څنګه پاکستان جوړشو نو باچاخان ګومل بازار ته راغلو او ډېره کمه وېنا ئې وکړه او بيا ګرفتار شو. براه خان اګا وائي چې بيا څو څو ځله راغلو او دوي پۀ راتلوسره ئې څوځله ملګري او خدائي خدمتګار ګرفتار شول. دا تاريخ د ١٩٦٧ز ؤ. بيا باچاخان ببا پۀ ١٩٨٤ز کښې راغلو خو دلته لار ښۀ وه او د ملک مهرخان بېټني پۀ حجره يعنې د کنزو پۀ چوک ئې جلسه وکړه. او بيا ئې خلقو ته دا خبره وکړه چې اے پښتنو د ګومل بازار غېرتي خلقو تاسو څۀ وايئ چې کالاباغ ډيم دې جوړ شي او کۀ نۀ؟ نو براه خان اګا ووئيل چې مونږ ټولو ورته ووئيل چې نۀ دې جوړېږي. نو باچاخان بابا ووئيل څنګه چې تاسو پۀ خلۀ وايئ چې داسې تاسو پۀ زړۀ کښې دا خبره وي چې کالاباغ ډيم دې نۀ جوړېږي او بيا مونږ باچاخان بابا سره رغزي کلي ته خدائي خدمتګار دوست محمد ناصر ته کور ته لاړو او د ګومل بازار نه تر د غزي کلي څلور کلو ميټره لاره ده هغه ټوله لاره باچاخان بابا پېدل لاړو او راغلو او ډېر خوشحاله ؤ او هلته ئې دوست محمد ناصر او ګل محمد ناصر پۀ حجره او کلي کښې ډېر ښۀ استقبال وشو. او بابا ډېرې ښې خبرې وکړې. او بيا ولي خان بابا هم ګومل بازار ته راغلے ؤ او د ملک محمد خان بېټني پۀ حجره کښې ئې دا خبره وکړه چې ماخو څو څو ځله ملک مهر خان بېټني ته دا خبره کړې ده چې څۀ پېسې دومره جمع کېږي نو پۀ خپلو بچو تعليم د پاره ئې خرچ کوه خو خدائي خدمتګار ملک مهرخان وائي چې زما د بچو الله روزي ګر دے. او زۀ دا پېسې پۀ خپل قام خرچ کوم او باچاخان بابا پۀ لاس ئې پۀ دفتر کښې جمع کوم. براه خان اګا وائي چې باچاخان بابا سره مفتي محمود صېب هم راغلے ؤ.
    2. دوېمه وينا: د خدائي خدمتګارملک مهرخان بېټني صېب زوے حاجي ملک محمد ايوب خان بېټني صېب وائي چې زما پلار او باچاخان بابا د کاروان داسې رشته وو چې زۀ نن هم پۀ دې پښتانۀ مينه فخر او وياړ کوم او دوي مونږ سره د غني خان بابا او ولي خان بابا غوندې مينه کوله. ملک محمد ايوب خان بېټني صېب وائي چې باچاخان بابا زمونږ حجرې ته څو څو ځله راغلے ؤ او ډېرې قيمتي خبرې او کاميابې جلسې ئې کړې وې. ملک صېب وائي چې بابا زما د پلار پۀ ژوند او بيا پۀ مرګ هم راغلے ؤ. او چې کله زما پلار خدائي خدمتګار ملک مهرخان بېټني وفات شو نو حاجي غلام احمد بلور صېب او د هغۀ ملګري فوراً پۀ سبا راغلل او مونږ سره ئې فاتحه خواني وکړه او زما پلار يعنې د خدائي خدمتګار ملک مهر خان بېټني پۀ قبر ئې دعا وکړه او غلام احمد بلور صېب سره ارباب سېف الرحمان، عبدالخليق او نور ډېر صوبائي او مرکزي مشران راغلي وو او بيا څو ورځو نه پس ولي خان بابا راغلو او زما د پلار فاتحه خواني ئې وکړه. او د هغۀ سره د پارټۍ ټول مشران او کشران راغلي وو او بيا وروستو باچاخان بابا راغلو چې د ټول ملک پۀ دوره ؤ. بيا د کوټه بلوچستان نه جنوبي وزيرستان ته راغلو او د وانا نه فوراً زمونږ حجرې ته راغلو او زما د پلار د پاره ئې دعا وکړه. او وئيل ئې چې زۀ پۀ ګومل بازار کښې د ډېر لوے خدائي خدمتګارملګري نه محروم شوم او زۀ به د دوي جدائي تر ډېره محسوسوم. الله تعالٰي دې جنت الفردوس نصيب کړي. او ماته ئې ووئيل چې بچيه تاسو به د خپل پلار پۀ کاروان کښې ځان برابر شريک کوئ. نو ما بابا ته ووئيل چې بابا ضرور به مونږ خپل کاروان ژوندے ساتو. نو بيا يو زوړ اخبار ئې تر نظره تېر شو او وې وئيل چې دا اخبار تۀ راکړه مونږ چې هغه اخبار بابا ته ورکړو نو پۀ هغې کښې پير صابر شاه اف اما خېل ټانک چې د قامي اسمبلۍ ممبر ؤ. د هغۀ بيان کښې ليکلي وو چې کالاباغ ډيم دې جوړ شي او بابا ووئيل چې تاسو کنټرېکټر کس پاس کړے دے. چې پۀ دې نۀ پوهېږي چې کالاباغ ډيم مونږ ته فائده کوي او کۀ نقصان. دغه ستاسوعقل دے او دغه ستاسو پوهه او دغه اخبار، بابا بلکل بغېر د عينکو ولوستو او بيا مونږ ټول بابا سره د خدائي خدمتګار دوست محمد ناصر بېټني رغزي ته لاړو او هلته مو پروګرام وکړو. پۀ دوېم ځل ملک محمد ايوب خان بېټني وائي چې بابا راغلو نو دلته بابا به ويل چئير کښې ؤ او د دوي ويل چئير چې چا ګرځولو نو د هغه کس نوم عنايت الله ميا خېل ؤ چې د عطاء الله ميا خېل زوے ؤ او د بابا پۀ ډېرو ښو مينه والو کښې ؤ او بابا ته د وانا وزيرستان ملګرو يوه ښائسته پګړۍ ورپۀ سر کړې وه او هغه ئې زمونږ حجرې کښې مونږ ته راکړه. او بيا ئې ما ته ووئيل چې بچيه راشه او ما خپله برخه ځمکه خرڅه کړې ده او زۀ خپلو زړو خدائي خدمتګارو ته او د هغوي بچو او وروڼو ته برابره حصه رقم ورکوم او بيا ئې ما ته بابا يعنې باچاخان بابا زر روپۍ را کړې چې بچيه دا ستاسو د پلار ما سره زما پۀ ځمکه کښې د ورور غوندې حصه وه او دا خو زۀ خپلو ځامنو ته نه د خپلو ملګرو بچو ته ئې ورکوم. دا به د قوم د خدمت کولو والو ملګرو حق دے او ما ته اوس هم ياد دي چې د سلو سلو نوټونه وو. او مونږ سره بابا د مرګ پورې ډېره مينه کوله. او مونږ هم د باچاخان بابا هغه پښتنه مينه او پښتون ولي او د قام خدمت تراوسه پورې پۀ خپل زړۀ کښې ساتو.
    3. درېمه وېنا: د باچاخان بابا د يو ملاقات خبره زما د سکول استاد شېخ حاجي محمد اشرف صېب داسې وکړه چې مونږ د کالج پۀ دوره ؤ او باچاخان بابا خدائي خدمتګار ملک مهرخان بېټني حجرې ته راغلے ؤ او زمونږ ډېرځوانان ورسره ملاو شول او باچاخان مونږ ته ووئيل چې بچو تاسو تعليم کوئ. تعليم ډېر ښۀ کار دے او ستاسو پۀ وجه به ستاسو قام او بچي کامياب وي. او بيا ئې زۀ خپل ځان سره جوښت کړم او فريد طوفان ته ئې اواز وکړو چې زما ذاتي پېډ راوړه او بيا باچاخان بابا ما ته هغې نه رکنيت کارډ را کړو چې پۀ هغې د باچاخان بابا د لاس دستخط ؤ. او مونږ ته ئې ووئيل چې ستاسو به روس او نورو ملکونو ته د تعليم د پاره لېږم خو زۀ پۀ څۀ وجه پاتې شوم او هغه کارډ مانه چرته ورک شوے دے. چې زما ډېر ارمان ؤ، او بله خبره دا ده چې بيا بابا د اودس د پاره لوټه وچته کړه او د ماسپښين مونځ ئې وکړو. نورو چا هم څۀ خبرې ونۀ کړې خو دومره ئې ووئيل چې ……زما خبره چا نۀ اورېده او ما څو ځله جناح صېب ته هم دا خبره وکړه چې تاسو مهرباني وکړئ چې تاسو او مونږ څۀ د پاره قربانۍ ورکړي دي هغه شان ازادي مو حاصله نۀ کړه او نن ئې کۀ زما خبره منلې وه نو دا حال به نۀ ؤ او بيا مونږ ته بابا نصيحت وکړو چې بچو مونځ اودس کوئ، د خپل خداے عبادت کوئ او ښۀ تعليم حاصل کړئ. چې تاسو او ستاسو بچي خوشحاله شي.
    4. شېخ نور محمد ګومل وال صېب وائي چې ما ته يو مشر چې نوم ئې احمد اګا ؤ، هغۀ راته دا خبره کوله چې باچاخان بابا د ملک مهر خان حجرې نه پس شېخانو چونک باندې ګومل بازار کښې يوه لويه جلسه وه او هغې جلسې ته پۀ دوره لېونے فلسفي غني خان بابا نظم له راغلے ؤ او بابا د چونک يعنې د شېخانو پۀ حجره کښې جلسه کوله او غني خان بابا ناست ؤ او ځمکو ته ئې کتل. شېخ صېب چې زمونږ پۀ ځمکه پۀ هغه وخت ډېر ښۀ ګني شوي وو نو غني خان بابا احمد اګا ته ووئيل چې پۀ دې ځمکې ګني کرلي دي. پۀ داسې ځمکو خلق سبزي يا تمباکو کري ګني خو خلق پۀ لرې ځمکو کري.
    5. پير خوشتاب احمد شاه يو ژوندے خدائي خدمتګار او د باچاخان بابا کاروان داسې سپاهي دے چې هره خبره ئې د باچاخانۍ او قام خدمت ثبوت دے. پير خوشتاب احمدشاه چې د هغۀ ترۀ پير جلال الدين شاه هم د خپل وخت خدائي خدمتګار دے او لا شکر دے ژوندے دے الله دې ورله ډېر عمر ورکړي او الله دې ورله روغ صحت ورنصيب کړي. امين. پير خوشتاب احمدشاه وائي چې مونږ پۀ سکول کښې وو چې باچاخان بابا ګومل بازار ته راغلے ؤ او د کنزو چونک يعنې د ملک مهرخان پۀ حجره کښې ئې دملک مميرخان فاتحه خواني کوله چې مونږ سکول نه راغلو او خلقو پۀ بازار کښې وئيل چې يو داسې سړے راغلے دے چې لاسونه ئې د کتو قابل دي او يو ډېر اوچت قد خداے ور نصيب کړے دے. مونږ ته خو څوک پير بزرګ ښکاري خلق ئې تماشو او کتوته راتلل. پير صېب وائي چې زۀ او زما د ترۀ ځامن هم د بابا کتو ته لاړو مونږ چې څنګه راغلو نو هر چا ورسره لاس ملاولو. پير صېب وائي چې زۀ او زما ترۀ زامن زين الدين شاه، معين الدين هم راسره وو. هغه هم ورسره ملاو شول او بيا زۀ هم بابا سره ملاو شوم نو بابا زۀ پۀ دواړه مخ ښکل کړم او زما سره ئې ډېره مينه وکړه او مونږ ته ئې ووئيل چې بچو سبقونه وايئ او ديني او دنياوي تعليم کوئ او د خپل قام د خاورې او ژبې خدمت کوئ نو ستاسو خاوره او اولس به د بل چا له غلامۍ نه ازاده وي. پير خوشتاب احمد شاه وائي چې بيا بابا ډېر سخت بيمار شو او بيا مو ټانک سول هسپتال ته بوتلو او هلته د هغۀ علاج ډاکټر شجاع عالم محسود وکړو چې پۀ هغې وخت د سول هسپتال ټانک انچارج ؤ. هغه بابا سره ډېره مينه وکړه او د هغۀ دارو درمال ئې وکړل او بيا بابا ډي ائي خان ته لاړو چې هلته ئې شکر دين اخوندزاده پۀ حجرې کښې يوه لويه جلسه وکړه او د خدائي خدمتګار شکردين کاکا او د هغۀ ملګرو ډېر ښۀ استقبال وکړو. پير صېب وائي چې هغه ډاکټر چې د بابا علاج کړے ؤ هغه اوس هم ژوندے دے او پۀ ډي ائي خان باغ کلي کښې ئې کور دے. پير صېب وائي چې هغه ورځ ما ته يو کس ووئيل چې باچاخان خو د کافرو ملګرے ؤ نو ما ته ډېره ژړا راغله چې باچاخان بابا غوندې مخلص کس ته دا خلق کافر وائي چې ټول عمر ئې د دې خلقو د خدمت د پاره تېر کړے ؤ او بابا خو د هندوستان، پاکستان او افغانستان ليډر نۀ ؤ هغه د ټولې نړۍ ليډر او مشر ؤ. بابا حج له تلے ؤ او بيا بابا پۀ هغه وخت د فلسطين مسلمانانو ته چنده ورکړې وه او هغوي خلقو ته دا وېنا هم کړې وه چې تاسو کار روزګار ولې نۀ کوئ او تاسو تيار خوراک ته ناست يئ نو سبا به تاسو نه ټول ملک او خاوره د بهر خلق ونيسي او تاسو به پۀ شتۀ خاوره کښې بې خاورې شئ او د نورو خلقو غلامان به شئ. نن هغه ورځ راغلې او د فلسطين مسلمانان د اسرائيلو غلامان شول. پير صېب وائي چې زما ترۀ ماته وئيلي وو چې مونږ ته به باچاخان بابا وئيل چې ستاسو ډېره ښۀ خاوره او ډېرې ښې ځمکې دي خو تاسو خپل ملک يعنې ځمکو کښې ښۀ فصلونه کرئ نو تاسو به اباد يئ.
    6. د خدائي خدمتګار عجب خان شېراني صېب ورارۀ محمد ايوب شېراني صېب وائي چې باچاخان بابا زمونږ پۀ يادو دوه ځله ګومل بازارته راغلے ؤ. يو ځل هله راغلے ؤ کله چې باچاخان بابا پۀ ټول ملک يعنې د ټول پاکستان پۀ دوره ؤ. بابا هغې سلسله کښې ګومل بازار ته راغلو او څۀ ئې ونۀ خوړل او دا خبره ئې وکړه چې ما خو جرنېل صېب او د هغۀ د ملګرو ډېر ښۀ تربيت کړے ؤ تاسو ولې دومره خرچه کړې ده زۀ څۀ بادشاه يا سرکاري وزير خو نۀ يم. زۀ ستاسو ملنګ بابا او ملګرے يم او زۀ ستاسو سره پۀ لر و بر کښې پۀ خاورو ناست خوښ يم او پۀ خاکسارۍ کښې ډېره فائده ده. تاسو د خپل مړي کور نه د ښادۍ کور مۀ جوړوئ او تاسو پۀ دې وخت خپلو وفات شوو کسانو ته د بخشش دعا غواړئ.

    زۀ دا خبره دلته ليکل غواړم چې د باچاخان پۀ ژوند او مرګ باندې ليکل د دې وخت نه تر ډېره وخته پورې ئې څوک پوره نۀ کړي خو بيا خو مونږ کوشش کوو چې هر څۀ مونږ ته معلوم شي نو د بابا پۀ ژوند به ئې ليکو او د بابا پۀ ژوند او مرګ خو پۀ لاکهونو کتابونه ليکل شوي دي خو بيا خو مونږ د بابا ګانو د تلين پۀ موقع د هغوي يادونه تازه کوو. الله دې د باچاخان بابا هغه ټول خدائي خدمتګاران ملګري او پښتانۀ چې څوک لۀ دې فاني دنيا رخصت شوي دي وبخښي او چې کوم خدائي خدمتګاران او پښتانۀ مشران او کشران پاتې دي الله دې د خوشحالو ژوند نصيب کړي. الله دې مونږ ته توفق راکړي چې د بابا کاروان د اسفنديارولي خان او اېمل ولي خان پۀ قيادت کښې خپل منزل ته بوځو امين.

    نوټ: زۀ د ګومل بازار او د علاقې هغه ژوندو خدائي خدمتګارو او د هغوي ځامنو او وروڼو ډېر مشکور يم چې دوي تر خپل وس پورې ماته معلومات راکړل. زۀ او د مجلې کار کوونکي ئې شکريه ادا کوو کور ئې ودان شه.

  • د بابړې شهيدان د نړۍ روښانه ستوري – رحمت شاه قرېشي

    د بابړې شهيدان د نړۍ روښانه ستوري – رحمت شاه قرېشي

    د اسلامي تاريخ هر يو شهيد او د خپل مذهب او دين او خپلې خاورې د ازادۍ او خوشحالۍ دپاره او د دين اسلام د سربلندۍ د پاره شهيدانو تاريخونه به د سرو زرو پۀ اوبو ليکل کېږي. او دا به هم ليکل کېږي کۀ خېر وي. خو د هر دور حکمرانانو ظلمونه هم د تور تاريخ او د يو جابر پۀ نوم د تاريخ پۀ پاڼو کښې همېشه همېشه د پاره ليکل شوي دي. د نورو خلقو د جدوجهد د خپل دين اسلام او د خاورې د ازادۍ د پاره خپل ځانونه، مالونه او د اولاد قربانۍ ورکوونکو کښې د نړۍ انسانانو او تاريخونو کښې يو روښانه تاريخ د باچاخان بابا خدائي خدمتګارو تحريک او د لر و بر پښتنو او پۀ ټول هندوستان کښې پۀ ازادۍ ميئنو انسانانو تاريخ هم د باچاخان بابا د تحريک ازادۍ او د خدائي خدمتګارۍ تحريک ملګرو پۀ هرځاے او پۀ هر ښار او وطن کښې داسې کارنامې کړې دي چې پۀ هرکلي، کور، کوڅه او ښار کښې ئې داسې د ننګ او غېرت نومونه جوړ دي چې تر قيامت ورځې پورې به ئې خلق پۀ زړونو او تاريخونو کښې ياد لري.

    د باچاخان بابا د هندوستان د ازادۍ تحريک او د پېرنګي خلاف جدوجهد قربانۍ به هرځاے لکه قيصه خوانۍ واقعه، د ټکر جنګ، سپين تنګي هاتهي خېلو واقعه او يا د کربلا شهيدانو سره سمه سمه د کربلا دوېمه واقعه چې پۀ خدائي خدمتګارو د پۀ بابړې پۀ مقام وشوه او پۀ اسلامي تاريخ کښې د پېرنګي پۀ وېنا او د قيوم کشميري پۀ ظلم باندې ئې داسې واقعه وشوه چې اسلامي تاريخ خو پرېږده چې انساني تاريخ هم ورته ګوته پۀ خلۀ پاتې شو او د ټولو نه زياته خبره دا ده چې ځناور هم د دې تور قانون او د الله تعالي پۀ انسانانو او د قران شريف پۀ بې حرمتۍ او د خوېندو او مېندو سرتور سرونو پناه غواړي.

    د بابړې شهيدانو واقعه هغه وخت وشوه چې کله د خدائي خدمتګارو جمهوري حکومت چې مشر يعنې وزيراعلٰي ډاکټر خان صېب ؤ. د خدائي خدمتګارو پۀ ووټونو منتخب شوے ؤ او د جمهوري او ائيني نظام لاندې ئې يو جمهوري او ائني حکومت منتخب حکومت جوړ کړے ؤ خو د جمهوريت دښمنانو دغه ائيني حکومت ختم کړو او يو ظالم او مفاد پرست کشميري ته ئې د پښتونخوا حکومت پۀ لاس ورکړو، خدائي خدمتګارو صوبائي او نورو ممبرانو او عامو کسانو چې دا ظلم وليدو نو فورا ً ئې د دې ظلم خلاف د جلوس اعلان وکړو. او د ټولونه لوے ظلم دا ؤ چې ټول خدائي خدمتګار سره د باچاخان بابا پۀ جېلونو کښې بند کړل او د قام تاريخ ئې جوړ کړو. د پرامن احتجاج او جلوس اعلان کېدو سره د قيوم کشميري او د پېرنګي تالي څټو داسې منصوبه جوړه کړې وه چې د توپو او مشين ګنونو او ګوله بارود پورې ئې د غازي ګل بابا جومات پۀ خپله قبضه کښې اخستے ؤ. کله چې دا پرامن جلوس د سپين ملنګ پۀ قيادت کښې را روان شو او د خپل حق او د حکومت پۀ باره کښې ئې نعرې ووهلې. د خدائي خدمتګار او باچاخان بابا او د هغۀ ملګري او سپاهيان زنده باد او د غېر جمهوري حکومت نۀ منو، د قيوم کشميري حوصله پۀ کمېدو شوه او نور څۀ ورسره نۀ وو نو فورا ً ئې فوځيان او سپاهيانوته حکم ورکړو چې پۀ دوي د ګولو باران وکړئ او داسې باران پرې وکړئ چې د هټلر، مغل او پېرنګي ظلم د دوي نه هېر شي. کله چې د ګولو باران شروع شو نو خلقو ووئيل چې دا خو د خوشحالۍ ډزې دي او د پاکستان د اوسنۍ ازادۍ تياري به خلق کوي چې دوه ورځې پس به دپاکستان اولنۍ ازادۍ ورځ نمانځل کېږي. خو دې کښې يو کس غږ وکړو چې نه دا خو زمونږ ملګري پۀ ګولو لګي او يو يو زخمي کېږي. بيا خو دا سلسله داسې جاري شوه چې پۀ سوونو او سوونو کسان شهيدان او نور پۀ زرګونو او سوونو زخميان شول. او د جلسې او جلوس مقام نه د کربلا مقام جوړ شو. هر خوا وير، ژړا، فرياد، اهونه او چغي او سورې وې. ماشومان، زنانه، سړي، مشران او ځوانان دهېڅ تميز نۀ ؤ. بس ي ظلم روان ؤ او د خلکو د بدنونو نه ګولۍ وتلې، وهنې بهېدلې او خل شهيدان کېدل. او قيوم کشميري دا خبره بيا بيا کوله چې ترڅو پورې پۀ مشين ګنونو، توپو او ټوپکو کښې يوه ګولۍ هم وي نو پۀ دې کسانو به ئې استعمالوئ خو الله ته د خدائي خدمتګارو پۀ خپل دين او وطن قرباني ډېره خوښه وه او پۀ دوي الله داسې خپل فضل او کرم ؤ چې ئې د دوي شهادت اوغازي توب قبول کړو او دوي له الله يو داسې مقام ورکړو چې تر نن ورځې پورې ئې پرې خلق فخر او وياړ کوي. دا قيامت خېز حالات چې خلقو وليدل نو مشرانو او د علاقې نر، ښځو، خوېندو، مېندو، وروڼو، زامنو او مشرانو پۀ دې مېدان کښې داسې پۀ پښتنو ملا وتړله او زخميان او شهيدان ئې اوچت کړل خو د ظلم د پاس ظلم ؤ چې قيوم کشميري او د هغۀ وخت پېرنګي خيال او پېرنګي سوچ کسانو هغه شهيدان او زخميان پۀ دې وجه خپلو وارثانو ته نۀ ورکول چې پۀ دې د حکومت ګولۍ چلېدلي او خرچه شوې ده نو د دې تاوان به تاسو ورکوئ او چې چا سره نغدې روپۍ نۀ وي نو هغوي نه جائيدادونه ضبط کول. او د چا چې جائيداد ئې نۀ وي نو د کور سامانونه ئې ترې يوړل. پۀ دې ظلم کښې د ولي خان بابا د يوې مياشتې بچے پۀ زانګو کښې ؤ نو ظالمانو هغه بچے د زانګو نه پۀ زمکه کېښودو او هغه زانګو ئې هم ځان سره يوړه. دا کشاله ختمه نۀ وه چې ډېر شهيدان او زخميان ئې پۀ سيند لاهو کړل او ډېر شهيدان او زخميان پۀ مېدان کښې بې درکه شول او ډېر شهيدان او زخميان خلقو اوچت کړل او د ګور کفن دپاره ئې هسپتالونو ته يوړل خو پۀ هسپتالونو کښې دې ازاد شوي حکومت بندېز لګولے ؤ چې د يو قسم مريض علاج مۀ کوئ. او پۀ ټولو هسپتالونو کښې کرفيو وه خو ډېر خېر دې وي خدائي خدمتګارو ته او د پښتونخوا وړومبي وزيراعلٰي او د هغه وخت وزيراعظم ښاغلے او د شهيدانو وياړ ډاکټر خان صېب ته چې هغوي پۀ مېدان او پۀ حجرواو کورونو کښې د خلقو علاج شروع کړو. او د ډېرو خلقو ژوند ئې بچ کړو. پۀ دې دوېمه کربلا يعنې د بابړې پېښې کښې تقريباً اتۀ سوه کسان شهيدان او اتۀ سوه زخميان او تقريباً د سلګونو نه زيات لاپته شول خو دې ټولو قربانو سره سم داسې ننګيالے تاريخ جوړ شو چې تر نن ورځې پورې د باچاخان بابا ملګري او هر پښتون او د باچاخان بابا خاندان فخر او وياړ کوي. دې ټولو انساني او مالي قربانو سره پۀ هغه وخت چې کومو خوېندو او مېندو پۀ سرونو قران شريفونه وو او د دې ظلم بندولو دپاره ئې خواستونه کول او د لوے الله او د هغۀ پېغمبر حضرت محمد صلي الله علېه وسلم رويي منلو د پاره ئې قران شريفونه پۀ سر راوړل. خو چا هم دا د اه و بکا اوازونه نۀ اورېدل، چا هم دا ظلم نۀ ليدل، چا هم پۀ زنانو او ماشومانو ترس نۀ کولو. او د خدائي خدمتګارو سره هغه د دوي مقدس کتاب هم شهيد شو او هغه قران شريفونه خلقو خپل ځان سره اوس هم سمبال کړي دي. او پۀ دې فخر او وياړ کوي چې مونږ د خپلې خاورې او خلکو لپاره او د زړونو باچا فخر افغان باچا خان لپاره ځانونه قربان کړي دي. پۀ دغه ورځ يعنې د اګست پۀ دولسه کال 1948 کښې د بابړې پۀ مقام داسې ظلم شوے ؤ چې ظلم هم د ځان نه شرمسار ؤ او دې نه زياته بله خبره دا ده چې شين فصل، مرغان او ځناور هم ورک شول، پۀ لکهونو کورونه وران شول. پۀ دې ټولو قيصو چې کله صوبائي اسمبلۍ کښې کابينې اجلاس ؤ نو مغروره او فرعوني وزيراعلي قيوم کشميري پۀ درې څلورو خدائي خدمتګارو ته پۀ اسمبلۍ کښې ووئيل چې زما خو دا خيال ؤ چې تر هغې پورې به زۀ د ګولو باران نۀ ختموم ترڅو پورې چې ما د خدائي خدمتګارو نوم او نشان ختم کړے نۀ وي نو خدائي خدمتګارو ټولو پۀ يو اواز ورته ووئيل چې قيوم کشميري ستاسو او د الله فېصله جدا جدا ده. مونږ الله پېدا کړي يو او زمونږ ژوند او مرګ واک د الله پۀ لاس کښې دے او ستاسو حکومت او ستاسو ژوند د بل چا پۀ لاس کښې دے. نوانشاء الله د خدائي خدمتګار تحريک او د باچاخان تحريک کاروان به تر قيامته روان او ژوندے او زنده باد وي او پۀ هر کورکښې به تر اخري ورځې پورې باچاخاني تعليم وي. دوي ورته دا هم وئيلي وو چې ته ته به لوے الله پۀ دې دنيا او اخرت کښې د دې عذاب درکوي او ستاسو نوم به پۀ دنيا کښې ختم شي او ستاسو ظلم زور ته به خلق پۀ بد نوم او نظر ګوري او خدائي خدمتګار، باچاخان او دا تحريک به هم دغه رنګ روان وي. نن خلک ګوري چې د قيوم نامه څوک هم نۀ اخلي خو د باچاخان افکار اوس پۀ نړيوال کچ ژوندي دي. زمونږ دا شهيدان به پۀ هغه جهان او پۀ دې دنيا ژوندي وي او زمونږ زخميان به پۀ دې ژوند او د اخرت پۀ ژوند خوشحاله وي. کۀ خېر وي د بابړې شهيدانو سره سره د باچاخان تحريک هر شهيد او پۀ وطن زخمي شوي او قربان شوي ته سور سلام او د خداے تعالي نه ورته جنت الفردوس دعا کوو. پۀ ګورونو ئې نور شه. امين ثمه امين.

  • باران چې هلته وشي دلته کښې هوا سړه شي – رحمت شاه قرېشي

    باران چې هلته وشي دلته کښې هوا سړه شي – رحمت شاه قرېشي

    مونږ د افغانستان امن، خوشحالۍ او ترقۍ ته ځکه د نړۍ امن وايو چې نن تاسو د نړۍ حال او تاريخ وګورئ او خپل ګرېوان کښې سر ښکته کړئ نو دا خبره به درته روښانه نمر غوندې ښکاره شي چې د افغانستان امن د نړۍ امن دے. اوس کۀ ډېر خلق دا وائي چې افغانستان يو ځانله ملک دے نو د نړۍ امن،خوشحالۍ او ترقۍ سره ئې څۀ کار دے . يا د افغانستان بدامنۍ سره د نړۍ ملکونو او اولسونو څۀ کار دے. نو دا به د دوي کم عقلي وي او يا به ئې بدنيتي وي ځکه چې دوي وليدل او بلکې ويني چې پۀ افغانستان کښې هر ملک خپله خپله برخه ده او لا ئې پۀ دې ملک زړۀ سوړ شوے نۀ دے. او د هر اسلامي ملک او غېر اسلامي حکمرانانو خپل خپل فوځيان او نور مالي او ځاني خدمت د خپلو مفادو د پاره پۀ دې جنتي خاوره داسې غوبل جوړ کړے ؤ او لا هم دے. دې غوبل او بربادۍ ته دوام ورکوي او پۀ قسم قسم خبرو او طريقو پۀ افغانستان کښې ځان ساتي او بيا ځان ترې وباسي. د مغرب نه تر مشرق پورې او د شمال نه تر جنوب پورې داسې ملک او بادشاه نشته چې د افغانستان جنګ کښې ئې لاس نۀ وي او د دې ملک پۀ خرابۍ کښې حصه دار نۀ وي . د امريکې نه تر روس پورې، د ايران تر هندوستان پورې، د پاکستان نه تر سعودي عربستان پورې، چين، جاپان، جرمن، لندن بلکې مخ پۀ زمکه داسې ملک او اولس پاتې نۀ دے چې دوي سره د خپل ځان غم نۀ وي ….

    ځکه چې هريو پۀ خپلو کښې يو بل ته غلۀ دي او وائي چې هله کۀ دا زورور پۀ مونږ راغلل نو بيا به مونږ څۀ کوو. څوک پۀ کښې د مذهب دعوي دار شول، څوک پۀ کښې د امن ټهېکداران شول، څوک د اهل کتاب ملګري شول چا سره د سپر پاور فکر شو چې هغه سپرپاور ختم شي او زۀ سپر پاور شم. ډېرو پۀ کښې د ډالرو او ريالونو ټهېکه واخسته او ځان ئې د دنيا د خلقو د خندا کړو چې تر نن ورځې پورې خلق د دوي د مفادو جنګ اوجهاد ته د خپلو خپلو مفادو پۀ سترګو ګوري. د افغانستان امن ته ځکه د نړۍ امن وائي چې سعودي عرب د خپل مشر د امريکې خوشحالولو دپاره افغانستان کښې اسلامي نظام دپاره ډول وغږولو چې افغانستان کښې يو لوے ظالم حکمران ناست دے او روس دلته د کفر اډه جوړوي نو مونږ اهل کتاب يعنې امريکې سره د اسلام د پاره کار کوو او افغانستان نه يو داسې اسلامي ملک جوړوو چې دنيا ورته حېرانه وي.

    بل طرف ته امريکه پۀ جامو کښې نۀ ځائيږي چې کۀ خېروي يو کور دوه ځاے تاوان کېږي او ما ته به پۀ کښې خېروي. بل طرفته سعودي عرب خوشحالوي او اسامه بن لادن ئې پۀ سکرين جوړ کړو او دې کښې ئې دوه فائدې ګڼلې چې يو خوا به امريکه زمونږ مستقل ملګرې شي او بل طرف ته به دا عذاب زمونږ له وطن بهر شي خو دلته لوے سوال دا کېدونکے دے چې افغانستان خو د دنيا جوړېدو سره يو ازاد اسلامي ملک ؤ او د چاغلام نۀ ؤ نو نن دا مفاد پرست پۀ کومه خولۀ وائي چې دلته اسلامي نظام جوړوو خو خېر د امريکې پۀ ټهېکه کښې هر چا او هر ملک خپل پوځونه، ځانونه، مالونه او ملکونه ښۀ پۀ خلاص مټ استعمال کړل او هر چا د يو بل نه خپل بدل واخستو چې خپل مفاد حاصل کړي. امريکه خپل او داسې ګاونډي ملکونو خپل. خو تاوان د چا وشو هغه نن پۀ خپله خولۀ فرياد کوي چې زما پۀ لکهونو فوځيان مړۀ شول ، پۀ لکهونو عام خلق مړۀ شول، پۀ کهربونو مالي تاوان مو وشو. ملک برباد شو، د دنيا د ترقۍ نه پاتې شو. او مونږ نه غلطي وشوه چې مونږ پۀ پردي جنګ کښې شامل شو. امريکه يو لوے ظالم ملک او ظالم خياله وطن دے او د امريکې خپل مفاد وو او مونږ نور د امريکې غلامي نۀ کوو. نو دې خلقو ته دا خبره سل کاله مخکښې فخر افغان باچاخان بابا کړې وه چې اے د خداے تعالي بندګانو خيال کوئ چې پردي جنګ کښې شامل نۀ شئ او دا جهاد به سبا ستاسو د پاره د ځاني او مالي زيان لوے سبب وي . دا ده دوو ملکونو مفادو جنګ دے . بيا د بابا نه پس پۀ پښتون قام مئين خان عبدالولي خان پۀ هرځاے او هر وخت وکړه چې خداے د پاره پردي جنګ کښې شاملېدل د هرچا تاوان وي .خو خصوصاً د افغانستان او پاکستان خو به تر ډېره وخته ځاني او مالي تاوان کېږي او تاسو چې د بل کور ته اور ورته کوئ هغه به ستاسو کور ته ګلونه نۀ دروړي. او بيا دا خبره تر نن وخت پورې د باچاخان بابا خاندان او قام پرستو ملګرو خپله کړې ده خو چا دې ته نۀ کتل او هر چا پۀ دې مفاد پرست کار کښې داسې ځان شامل کړے ؤ چې نۀ ئې بازار ته کتل، نۀ ئې اسلامي مدرسو ته کتل، نۀ ئې جومات ته کتل، او نۀ ئې غم ښادۍ ته کتل خو ځانونه ئې جنت ته رسول. خو چې کله ريالونه او ډالرې بندې شوې او مريکې چې دې ټولو خلقو نه خپل ځان بل طرف ته کړو او دوي ته ئې د دښمن پۀ سترګو وکتل نو هر چا ژړا او فرياد شروع کړو او ډېر ملکونه خو ئې پۀ کښې غلامان کړل او تر نن ورځ پورې د ملک خوند شته او نۀ د خلقو او د امريکې خولې ته ناست دي. هغه اسلامي ملکونه چې افغانستان کښې ئې د کفر ختمولو ډول په غاړه ؤ هغه ملکونو کښې نن بت خانې، سېنماګانې او نور داسې ځايونه جوړ کړل چې اسلامي دنيا خو پرېږده چې غېر اسلامي دنيا ورته حېرانه ده او د خپل ملک واک نۀ لري. مونږ کۀ نن د افغانستان موجوده حالاتو ته نظر وکړو نو هر چا خپل خپل فرياد شروع کړے دے چې مونږ دافغانستان پۀ دې جنګ کښې نۀ يو او امريکه خپل مفاد حاصلول او زمونږ ډېر لوے تاوان وشو او مونږ غواړو چې پۀ نړۍ کښې دې امن راشي او ګاونډي ملکونه دې پۀ خپلو کښې ښۀ سلوک کوي او تجارتي او ترقياتى کارونو کښې د يو بل سره امداد کوي. مونږ پۀ دې کار کښې دهوکه شو او مونږ خپل پوځونه دافغانستان نه واپس کوو او افغانستان اولس دې خپل جمهوري حکومت جوړکړي او د افغانستان امن سره د ګاونډي او نړۍ ټولو ملکونو امن تړلے دے . خو ځينې ملکونه پۀ دې کښې مخلص نۀ دي او وائي چې نه افغانستان کښې دې مخلوط حکومت جوړ شي او دلته طالبان هم يو وجود لري او د دوي هم د دې ملک پۀ ابادۍ او ازادۍ کښې ډېر لوے لاس دے او هلته يو اسلامي نظام پکار دے نو کۀ يو جمهوري ملک کښې داسې د تنظيمونو حکومت جوړول وي نو بيا خو سعودي عرب ته ډېر ضرورت دے چې يو خو اسامه بن لادن ډېر لوے جدوجهد وکړو اسلامي نظام دپاره او بل پۀ سعودي عرب کښې هسې هم اسلامي قانون ډانچه شته او زياته خبره چې کومه هغه دا ده چې هلته امريکې او هندوستان ټول کار روزګار خپل کړے دے. او بله فائده به دا وشي چې د فلسطين مسلمانانو ته به هم فائده وشي او بل طرف ته به پاکستان پۀ لاره د دوي پۀ محنت کشمير ازاد شي. مونږ وايو چې کۀ دا مخلصي له نورو ملکونو سره وشي نو ډېره به ښۀ وي صرف افغانستان کښې نه هر چرته دامن او اسلامي نظام ضروري دے خو داسې اسلامي نظام چې تر قيامت پورې وي. چرته يو ملک يا پۀ يو کس پورې تړلے نۀ وي. نو نن هغه ټول ملکونه اولسونه وائي چې د افغانستان جنګ د چا جنګ نۀ ؤ، د دې دوؤ ملکونو جنګ ؤ. او د نړۍ امن د افغانستان امن سره داسې تړلے دے لکه يو وجود سره چې ساه تړلې وي او يو وجود او يوه وينه وي. الله دې پۀ افغانستان کښې داسې امن راولي چې تر عمر عمر پورې خوشحالي او ترقي وکړي. امين

  • د تحريک انصاف حکومت کښې د قامي اسمبلۍ سره روان سلوک – رحمت شاه قرېشي

    د دنيا پۀ مخ ډېر خلق او ډېر حکومتونه اباد شوي او تېر شوي دي خو د هرحکومت او د هر اولس خپل خپل تاريخ او خپل خپل مقام وي. اوس به مونږ پۀ حکومتي سطح باندې او اولسي سطح باندې خپل وطن پاکستان ته راشو چې دا يو جمهوري ملک دے. د ډېرو پښتنو پۀ قربانو او د اتلانو پۀ قېدوبند او د جېلونو پۀ تېرولو ازاد شوے دے. خلق قسم قسم دعوېٰ او خبرې کوي نو د هغوي خولۀ څوک نۀ شي نيولے. خو تاريخ خپل ځان پۀ هر حال کښې څرګندوي. پاکستان د ازادۍ نه پس پاکستان د خپلو مفادو پۀ نظر کښې خلقو ته پۀ لاس ورغلو نو پۀ جمهوري او امريتي شکل کښې داسې حکومتونه وکړل چې د کار او بې کاره خلق ئې څرګندکړل. پۀ دې کښې د جمهوري حکومتونو او امريتي حکومتونو پۀ صوبائي اوقامي اسمبليو کښې د خپل دور او خپل مقصد پوره کړے دے او د هغوي کارکردګي پۀ رېکارډ ده. کۀ چا پۀ اسمبلۍ کښې ښۀ کردار کړے دے او کۀ بد، کۀ چا د خپل ملک او حلقې خبره پۀ اسمبلۍ کښې کړې ده او کۀ سپکې خبرې ئې کړې دي خو نن هغه خلق کتے شئ. د پاکستان تاريخ ډېر لږ دے خو پۀ دې تاريخ کښې مونږ داسې حکومتونه او دورونه وليدل چې نن هم زمونږ پۀ ذهنونوکښې پراتۀ دي او راتلونکيو نسلونوته پرې خبرې کوو. د نن نه وړاندې ډېر حکومتونه تېر شوي دي خو پۀ هغوي پۀ اخلاقي او جمهوري توګه څۀ نۀ څۀ کارونه او تاريخونه داسې شوې دي چې سړے ئې نن هم تاريخ کتلے او وئيلے شي. کۀ پۀ قامي اسمبلۍ کښې به وو او کۀ صوبائي اسمبلۍکښې به وو. د خپل کلي وطن کښې به ئې ضرور څۀ نه څۀ دخلقو مسئلې حل کړې او د خپلو حلقوپۀ مسائيلو او ترقياتي کارونو به ئې خبرې کولې. او پۀ ملکي او غېر ملکي مسائيلو به ئې بحث کولو خو چې د کله نه د پاکستان تحريک انصاف کسانو حکومتي ذمه وارۍ سمبالې کړې دي نو د جمهوريت، سياست او د اخلاقياتو جنازه اوچته شوې ده. اوس به مونږ خپل مضمون او عنوان ته راشو.

    دوه زره اتلسم نه تر نن تاريخ پورې پۀ پاکستان کښې د تحريک انصاف حکومت راغلے دے او يا راوستے شوے دے نو د تحريک انصاف حکومت او د بخښنې سره خو لپنګو او شرخوښو، خيرات خورو پۀ کور کښې څوک فرق نۀ شي کولے څنګه چې لپنګ او شرخوښي کله يوځاے شي نو خلق د دوي نه پناه غواړي . څنګه چې دوي سپک سپور او تميز نۀ وي او نۀ د چا پۀ غېرت ئې څۀ پرواه وي. او د ټولو خبرې چې واوري نو بيا خېرات غوښتنو باندې سر شي او د هر چا دروازه ټکوي او د خلقو نه خېرات غواړي. خو د لپنګو پۀ باره کښې دوه خبرې مشهورې دي. اول اول يو لپنګ يا سوال کوونکي ته چا وئيلي وو چې د چانه شرم درځي نو دۀ ورته ووئيل چې يو خپل سيال يعنې تربورنه شرم راځي او د هغۀ برابر خپل ځان بولم. او دوېمه خبره دا ده چې پښتانۀ وائي چې د سوالګري خوراک د سپي وي څنګه چې سوالګري ټوله ورځ کور پۀ کور ګرځي او خېرات غواړي نو دومره ډوډۍ او ترکاري را يو ځاے کړي چې هغه ټوله پۀ دوي باندې زياته شي نو بيا ئې سپو ته ورکړي. نو اول خو سوالګري هم پۀ خپل کار او روزګار کښې د عمران نيازي او د هغۀ حکومت سره سم د ترۀ ځامن دي څنګه چې مونږ د دوي کار او روزګار ته نظر وکړو نو يو خو عمران نيازي او د هغه نازولي حکومت نه سوالګري هم ښۀ دي ځکه چې سوالګري دخپل سيال تربور نه شرم کوي خو د عمران نيازي او د وزيرانو ئې نۀ سيال شته او نۀ تربور شته چې شرم ترې وکړي نو ځکه داسې پۀ خلاص مټ بداخلاقي کوي او خلق سپکوي او پۀ خلقو پورې سپکې سپورې وائي. دوېمه خبره د سوالګرو اونيازي صېب يا نازولي صېب ترمخه ده چې څنګه د سوالګري خوراک د سوال وي نو دغه رنګه عمران نيازي ته کومې چندې يا امدادي پېکج د بهر نه څوک را وړي د هغې پته هم نيازي صېب ته نۀ وي چې زما راوړې چنده او امداد چرته لاړو اوچا يوړو او څۀ غواړو او څۀ وشو. ځينې ځينې ځاے خو نيازي صېب داسې مجبوره شي چې د امداد خو پرېږده د خپل ځان تپوس هم نۀ شي کولے. مشران وائي چې زور د زوره راوځي خو نيازي صېب او د هغۀ ملګري پۀ دې خوشحاله دي چې زمونږ حکومت تراوسه پورې ښۀ پۀ ترقۍ روان دے او هر څوک د سرو زرو پۀ ډېران ناست دي. اوس تاسو ته د تېرو ورځو د قامي اسمبلي خبره يادوم. چې ستاسو ترمخه پۀ سوشل ميډيا، ورځپاڼو او ټيلي وېژن باندې پۀ قامي اسمبلۍ کښې څۀ د بې عزتۍ عمل وشو او دا سلسله لا روانه ده. پۀ قامي اسمبلۍ کښې د تحريک انصاف ګوند اود نوازشريف ډلې يو بل ته ښکنځل، غلط الفاظونه پۀ يو بل تورونه او د يو بل ذاتي خبرو حد پورې تلل. د قامي اسمبلۍ پۀ نړۍ کښې او قامي سطح باندې بې عزتي ده. پۀ قامي اسمبلۍ کښې د ائين کاپيانې خرابول او کرسيانې ماتول او د اسمبلۍ نه د جنګ مېدان جوړول دا يو ډېر لوے نقصان دے او دا سلسله کۀ بنده نۀ شوه نو دا زيات تاوان هم کېدے شي. دې خلقو نه ځکه ډېره ګېله کېدے شي چې دوي اولس او د خپلې حلقې خلقو کارونو د پاره پاس کړي دي چې دوي به پۀ قامي اسمبلۍ او صوبائي اسمبلۍ کښې زمونږ د حقوقوجنګ کوي. مونږ ته به سړکونه، هسپتالونه، سکولونه او نور د ترقۍ او خوشحالۍ کارونه کوي او زمونږ پۀ مذهبي او دنياوي مسئلو به خبرې کوي خو نۀ د اپوزيشن کسانو او نۀ د حکومت کسانو تر نن ورځ پورې د خپل اولس او علاقې پۀ باره يوه خبره نۀ ده کړې. بغېر د سپکو سپورونه. زۀ د اپوزيشن او د حکومت کسانو نه دا تپوس کوم چې تاسو کله پۀ کورونواوحجرو ګرځېدئ او د خلقو نه مو ووټونه غوښتل نو تاسو دې خلقو ته څومره خبرې کړې وې او نن د هغوي پۀ ووټونو او د دوي پۀ حقوقو داسې لوبې کوئ چې دنيا کښې د پاکستانيانو سر مو د شرم نه ښکته کړے دے . د تحريک انصاف کسانو نه خو زما ډېره ګيله ده . نواز شريف او د پيپلز پارټۍ او نورو پارټو کسانونه نۀ ده چې دوي خو درې درې او څلور څلور ځله حکومتونه کړي دي او هر وخت پۀ اپوزيشن کښې وي نو هغوي نه دومره لوے ظلم د خپل اولس د حق سره او ووټونو سره ولې کوي او دوي پۀ اسمبلۍ کښې هغه کارروائي نۀ کوي چې د څۀ مقصد د پاره دوي اسمبلۍ ته تللي دي. قامي اسمبلي خو د هر کس شريک کور دے او دلته خو خلق يو بل نه سبق زده کوي چې زما نه څۀ غلط الفاظ استعمال نۀ شي او زما د پاره د غلطۍ سبب جوړ نۀ شي. خو نۀ اپوزيشن والا دا خبره خپله کړې ده او نۀ حکومتي کسانو خو خپله زياتي او اناپرستۍ پۀ وجه مونږ ملکي سطح باندې او غېر ملکي سطح باندې د خلقو د خنداګانو شو. زۀ د يو پښتون پۀ حېث دا خواست د اپوزيشن او حکومتي کسانوته کوم چې دا ملک او وطن پۀ ډېرو تکليفونو ازاد شوے دے او پۀ دې ډېر قيمتي ځانونه قربان شوي دي او پۀ دې د ډېرو اتلانو پښتۍ ماتې شوې دي نو دا داسې پۀ اسانه نۀ دے ازاد شوے . د دې ملک د ازادۍ تاريخ وګورئ او د دې ملک د ازادۍ قربانو ته نظر وکړئ نو بيا به تاسو ته پته ولګي چې د ملک پۀ ازادۍ کښې څومره وخت او څومره ځانونه قربانېږي. خداے ته وګورئ او دخپل اولس او وطن د خوشحالۍ او ترقۍ د پاره يو شئ. او دا د سوالګرو دکور او ژوند لاره پرېږدئ او پۀ اتفاق او خوشحالۍ او پۀ امن ژوند تېر کړئ. او کۀ تاسو د پښتنو د اتلانو قربانو ته نظر ونۀ کړو نو تاسو به همېشه د پاره د جنګ او تباهۍ پۀ طرف لاړ شئ. الله تعالي دې زمونږ ملک د هرقسم تکليفونو نه پۀ امان کړي امين.

  • د بابا کاروان او د بابړې شهيدان – رحمت شاه قرېشي

    د بابا کاروان او د بابړې شهيدان – رحمت شاه قرېشي

    د پښتون قام تاريخ د پښتون اولس سره سم پۀ زرګونو کاله زوړتاريخ لري او لا تراوسه پورې د دې قام دا تاريخي سلسله جاري ده. زمونږ د قام تاريخ او بيا پۀ دې قام او خاورې قرباني شوو شهيدانو او غازيانو د قربانيو سلسله د هغه وخت نه تر دې وخته پورې جاري ده. د خپلې خاورې او د وطن لپاره هر وخت خپل ځان او مال قربانولو ته هر پښتون اتل، مشر، کشر او هره پښتنه خور او مور د خپلو اتلانو، خپلو پلارانو، وروڼو او ځامنو سره پۀ دې قامي خدمت کښې پۀ هر مېدان شريک دي او انشاءالله وي به خو مونږ کۀ د پښتون زوړ تاريخ او قامي خدمت ته نظر وکړو نو د هر اتل تاريخ او قامي او اولسي خدمت پۀ خپل ځاے داسې مقام لري چې تر نن ورځې پورې ئې تاريخ د سرو زرو پۀ اوبو ليکلے شي او د نړۍ پۀ هر ځاے کښې ئې خلق پۀ فخر او وياړ سره يادوي. پۀ دې قامي اتلانو او مشرانو کښې يو تاريخ او د خپلې خاورې د ازادۍ جدوجهد او تحريک د پښتنو د سرتور ملنګ بابا قامي تحريک هم د نورو اتلانو او مشرانو سره داسې روښانه تاريخ دے چې د هغه وخت اتلان او مشران او اوس د دې وخت اتلان، مشران او اولس د دوي د ازادۍ تحريک خپلو راتلونکو نسلونو ته د وخت سبق او د کاميابۍ راز بولي. باچاخان چې څنګه د نورو پښتنو اتلانو او مشرانو غوندې پۀ خپل وخت او پۀ خپله خاوره د ځوانۍ قدم کېښودو نو پۀ وطن کښې د غلامۍ تيارې خورې وې او هر طرف ته خلق د پېرنګي پۀ غلامۍ کښې قېد وو او پېرنګي پۀ ټول هندوستان کښې د کاروبار پۀ غرض پۀ هندوستان بادشاهي کوله خو باچاخان او د هغۀ ملګرو چې د پېرنګي دې چالاکۍ ته نظر وکړو نو ژمنه ئې وکړه چې انشاء الله مونږ به د پېرنګي غرور د خداے پۀ فضل ماتوو او د ټول هندوستان اولس هغه کۀ مسلمان وي او کۀ هندو او کۀ د بل مذهب وي خو د پېرنګي زور نه به ئې ازادوو او بيا به هر کس ته د انصاف پۀ نظرکتلے شي.

    باچاخان او د هغۀ ملګرو د پېرنګي غوندې ظالم حکمران مقابله د عدم تشدد پۀ فلسفه وکړه او پېرنګے ئې پۀ خپل ځان کښې حېران کړو چې اخر ئې د هندوستان نه پۀ کډه پۀ سر کولو مجبور کړو. باچاخان او د هغۀ د ملګرو د هندوستان د ازادۍ تحريک پۀ ټول هندوستان او پۀ پښتونخوا سيمه کښې داسې قامي کارنامې او تاريخ جوړکړو چې تر نن ورځې پورې هر پښتون د دوي پۀ قامي خدمت او شهادت فخر او وياړ کوي. پۀ دې قامي خدمت او جدوجهد کښې د باچاخان د تحريک پۀ هر کلي، ښار او د پښتونخوا پۀ هر ځاے کښې داسې نخښې او يادګارونه دي چې مونږ پرې پۀ ټوله نړۍ کښې وياړ کولے شو. پښتون قام خپل وطن او خاورې لپاره هر چا نه او د هر مذهب منونکو نه زياتې قربانۍ ورکړې دي او لا ئې ورکوي او مونږ ټول هرکال د خپلو شهيدانو ورځې نمانځو او د باچاخان د قافلې سپايانو پۀ کورونو او حجرو کښې د تلين پروګرامونه وي او پۀ دې قامي قربانيو فخر او وياړ کوو.

    د بابا پېرو کارو د خپلې خاورې د ازدۍ لپاره سختې ګاللي او د يوې قربانۍ نه ئې هم ډډه نۀ ده کړې. او دا مونږ صرف پۀ خلۀ نۀ وايو بلکې د هاتي خېلو واقعه، د سپين تنګي شهيدان، دقيصه خوانۍ واقعه، د ټکر شهيدان او داسې نورې قامي قربانۍ د مثال پۀ توګه موجودې دي. پۀ دې پېښو کښې يوه بوږنوونکې پېښه چې ورته دوېمه کربلا هم وائي د بابړې چارسدې پۀ مقام شوې وه او تاريخ کښې داسې ځلنده ده چې هر پښتون مشر او کشر پرې فخر او وياړ کوي. د بابړې شهيدانو واقعه هغه وخت جوړه شوه چې د پاکستان د ازادۍ اولنے کال پوره کېدو ته صرف دوه ورځې وې. د دې نه وړاندې د يو منتخب وزيراعلٰي ډاکټر خان صېب چې د خدائي خدمتګارو او نورو پښتنو پۀ ووټونو وزيراعلٰي جوړ شوے ؤ، د هغۀ حکومت پۀ رڼا ورځ پۀ يوه غېر ائيني طريقه ختم کړے شو او قيوم کشميرے ئې د صوبې يو غېر ائيني وزيراعلٰی کړو نو د صوبې اولس چې دا ظلم او زور وليدو نو ډېر خفه شول او بيا د پېرنګي وفادار حکومت د پښتنو مشران پۀ جېلونو کښې بند کړل. نورو خدائي خدمتګارو د خپلو مشرانو د ازادۍ لپاره يو پرامن جلوس او جلسې پروګرام جوړ کړو او تاريخ او مقام ئې وټاکلو چې د اګست د مياشتې پۀ دولسم تاريخ به د بابړې پۀ مقام چارسده کښې دغازي ګل بابا جومات کښې د ټولې صوبې خلق او خدائي خدمتګاران يو ځاے کېږي او د غېر ائيني حکومت خلاف به جلوس او جلسه کوي. څنګه چې خدائي خدمتګارو د خپل پروګرام نېټه څرګنده کړه نو دغه رنګ د پېرنګي اېجنټ قيوم کشميري هم خپل پروګرام ته دوام ورکړو او داسې د ظلم زور يو تور تاريخ ئې جوړ کړو چې تر نن ورځې پورې به د تاريخ پۀ تورو ټکو ليکل کېږي. خدائي خدمتګارو چې څنګه د امين جان خان پۀ ازادۍ کښې جلوس روان کړو نو د غازي ګل بابا جومات چت او ټوله علاقه د فوځ، اېف سي او پوليس پۀ واک کښې وه او داسې تياري ئې کړې وه لکه چې غېرملکي فوځ سره ئې جنګ وي. خدائي خدمتګارو چې څنګه پرامن جلوس روان کړو او د بابړې مقام ته راتلل نو د ازاد شوي پاکستان مسلمانانو پۀ خپلو مسلمانانو وروڼو داسې ګولۍ وچلولې چې د کربلا تاريخ ئې د اسلام پۀ تاريخ کښې دوېم ځل لپاره ژوندے کړو. د بابا مئينانو ګولۍ وزغملې، ځانونه ئې ورکړل، د شهادت مرګ ته غاړه وتل خو يو ظالم ته ئې سر تيټ نۀ کړو. نو دغه رنګې د بابړې شهيدانو تاريخ هم يو داسې غېرتي او د قاموالۍ تاريخ دے چې تر نن ورځې پورې ئې پښتون قام د خپل ځان لپاره يو مثالي قرباني بولي او د دې غېر ائيني حکومت ئې هم داسې تاريخ تور کړو چې تر نن ورځې پورې پۀ پښتون تاريخ کښې قيوم کشميرے او د هغۀ غېرائيني حکومت د يزيد او د شمر پۀ نوم يادېږي.

    پۀ دغه توره ورځ چې کله خدائي خدمتګاران او نور پښتانۀ مشران او کشران د پېښې ځاے ته را غلل نو ډزې شروع شوې او دوي ووئيل چې دا به د پاکستان د ازادۍ اولني کال پۀ خوشحالۍ کښې وي خو خدائي خدمتګاران لکه د مرغانو پۀ زمکه پرېوتل او څوک شهيدان کېدل او څوک پۀ خپلو وينو لمبېدل. پۀ دې کښې د خدائي خدمتګارانو مشر سالار امين جان خان خپلو کسانو ته ووئيل چې همت شروع کړئ او پۀ مېدان کښې خپل شهيدان او زخميان وچتوئ او د پښتونولۍ او غېرت نه کار واخلئ. د هغه وخت خدائي خدمتګارو چې څوک پۀ دې قامي کربلا کښې موجود وو، د وېنا ترمخه تقريباً 700 خدائي خدمتګاران شهيدان او تقريباً 800 پورې زخميان شوي وو. داسې پۀ زرګونو خلق بې درکه شول او ډېر کسان د پېرنګي سوچ حکومت سيند ته وغورځول او ډېر ئې پۀ خپلو لارو کښې يوړل او هسپتالونو کښې ئې کرفيو کړه چې يو ډاکټر به د دوي علاج نۀ کوي او د ظلم د پاسه ظلم ؤ چې کوم خلق شهيدان او زخميان شوي وو د هغوي نه ئې بيا جرمانې اخستې چې پۀ دوي د حکومت خرچه شوې ده او چې چا سره نغدې پېسې نۀ وي نو د هغوي جائيداد او کورونه به ضبط کېږي او حکومت به د هغوي هر څۀ نېلام کوي او چې د چا پۀ کور کښې به زخمي او يا شهيد ښکاره شو نو بيا به دوېم قيامت ؤ. د خدائي خدمتګاروتحريک کښې د پښتنو خوېندې او مېندې برابرې شريکې وې او د شهيدانو او زخميانو خدمت به ئې داسې کولو لکه ټولې خوېندې او مېندې چې د يو کور او يو پلار اولاد وي خو د قيوم کشميري د مفادو جنګ نۀ ختمېدو او د ګولو باران نور هم زياتېدو نو خوېندو او مېندو د خپلو کورونو نه قران شريفونه پۀ سر راوړل او خلقو ته ئې ووئيل چې خداے لپاره جنګ بند کړئ. خو د قيوم کشميري سترګې سرې وې او صرف خپل حکومت ورته ښکارېدو او د غريبو پښتنو پۀ اولادۀ ئې هېڅ پرواه نۀ وه.

    دا واقعه پۀ هغه ورځ وشوه چې د پاکستان ازادي به دوه ورځې پس لمانځلې کېږي. يو خوا ازادي وه، خوشالي وه او بل خوا د پښتنو کربلا وه، وير وۀ، ژړا وه او فرياد ؤ. د خدائي خدمتګارو مخلص حکومت او د قام خدمت قيوم خان او د هغۀ لارښودانو لپاره ډېر لوے تکليف جوړ ؤ نو دوي غوښتل چې دا د باچاخان خدائي خدمتګارتحريک کامياب نۀ شي او پۀ ارام حکومت ونۀ کړي. قيوم کشميري پۀ صوبائي اسمبلۍ کښې د خدائي خدمتګارو ممبرانو ته ووئيل چې زما خو دا کوشش ؤ چې د خدائي خدمتګار تحريک يوکس پاتې نۀ شي نو قيوم کشميري ته هغه خدائي خدمتګارو چې پۀ هغه وخت پۀ صوبائي اسمبلۍ کښې د اسمبلۍ غړي ووئيل چې انشاء الله د خدائي خدمتګارو تحريک او نوم به همېشه همېشه ژوندے وي ځکه چې مونږ د الله پۀ فضل وکرم سره ژوند کوو او د هغۀ مخلوق خدمت کوو نو انشاء الله زمونږ تحريک او زمونږ ژوند به کامياب وي او زمونږ به دا دنيا او هغه دنيا هم د خوشحالۍ وي کۀ خېر وي او ستا ملګري او د موجوده مفادپرستو ملګرو به دا دنيا خرابه وي او پۀ هغه دنيا کښې به لوے خداے درنه د دې ظلم پوښتنه کوي او تاسو به د خپل ظلم حساب ورکوئ.

    نوټ: د پښتون قام د شهيدانو پۀ نوم زما يو څو شعرونه!!!

    څۀ پۀ لرکښې شهيدان شول څه پۀ بر کښې شهيدان شول

    څۀ پۀ سمه کښې ژوبل شول څه پۀ غرکښې شهيدان شول

    يو سرتورملنګ ؤ دلته محبت ئې فلسفه وه

    د هغۀ بلها ملګري هشنغر کښې شهيدان شول

  • پښتون مجله د باچاخان بابا نه تر نن – رحمت شاه قرېشي

    پښتون مجله د باچاخان بابا نه تر نن – رحمت شاه قرېشي

    د باچاخان بابا د ازادۍ تحريک تقريباً څۀ د پاسه سل کلونه وشول او لا هم هغه شان پۀ تندۍ سره روان دے . د بابا د تحريک ژوند د بابا اخلاص، زړۀ چاؤدون او نۀ ستړے کېدونکے زيار دے او هم دغه وجه ده چې نن سل کلونه تېرېدو باوجود دغه تحريک لا هم مضبوط شوے دے او انشاء الله دا مخلص کاروان به د تاريخ پۀ پاڼو کښې تر قيامته ژوندے وي او د لر و بر پښتانۀ او هر ذي شعور انسان به د باچاخان بابا پۀ خدائي خدمتګارتحريک کښې د خپل ځان او مال قربانۍ نه مخ نۀ اړوي او هم دغه شان به د بابا دا قافله د کاميابۍ پۀ لور خپل منزل ته خپل سفر جاري ساتي. باچاخان بابا چې د پېرنګي خلاف د هندوستان د ازادۍ تحريک شروع کړو نو هر انسان ته ئې دا خواست، منت او زاري وکړه او تر مرګ پورې خلقو نه دا درخواست ؤ او د هر چا کور، حجرې او کوڅې ته لاړو، پۀ غر او پۀ سمه ئې د هر چا دروازه وټکوله چې اے پښتنو او زما غېرت مندو مسلمانانو وروڼو، راشئ او خپل دين، خپل وطن او خاوره د پېرنګي د ظلم نه ازاده کړئ . او راشئ چې هندوستان ازاد کړو نو بيا به مونږ او تاسو د کاميابۍ په لور روان شو او زمونږ دين اسلام او مذهب به هم ازاد وي او زمونږ ژوند به هم پۀ ارام وي. او د غېر مذهبوله غلامۍ نه به پۀ امان شو او د هندو او زمونږ خبره بيا پۀ خپلوکښې اسانه ده. او د هندو سره زمونږ تقسيم بيا به ښۀ طريقه کېدے شي خو بلخوا د پېرنګي غوږونه بوڅ شوي وو او سترګې ئې غټې غټي راويستې وې او چونکې د نړۍ په حالاتو او سياست هم پوهېدو نو داسې قسم اوازونه ئې د اوچې په وړه ټوټه کښې د خپل ځان، خپل جبر او استبداد، استعمار او خپلو ګټو لپاره خطره ګڼل او هم دغه وجه وه چې د باچا خان خلاف ئې محاذونه پرانستل. پېرنګي کله منله چې د هغۀ خلاف دې څوک راپاڅي او خپل حقونه ترې اوغواړي. فوراً ئې د باچاخان بابا او د هغه د سپېځلي تحريک ملګرو خلاف د ظلم زور پروپېګنډه شروع کړه او د باچاخان بابا پۀ تحريک ئې د کفر او غدارۍ فتوه جاري کړه. پېرنګے چې پۀ دې کامياب نۀ شو نو بيا ئې خپل ځان سره د هغه وخت زر خريده ملايان شامل کړل او هغوي پۀ ټول هندوستان او پۀ پښتونخوا کښې بلکې د پښتنو پۀ لوي کور افغانستان کښې دا خبره مشهوره کړه چې باچاخان بابا او د هغۀ ملګري د هندوانو طرفداره دي او پېرنګے خو اهل کتاب دے او تاسو د باچاخان بابا او د هغۀ ملګرو خبره مۀ اورئ خو د باچاخان او د هغۀ خدائي خدمتګارو ملګرو د دوي خبرې داسې دروغ کړې چې تر نن ورځ پورې د پېرنګي او د هغه وفادارو خبرې او تاريخ پۀ تورو ټکو وليکلواو د دنيا پۀ مخ ئې داسې د ظالمانو او قام خرڅو په نام ياد کړل . باچا خان هم د پېرنګي د ملنډو، ظلمونو او ناکړدو نۀ خو څۀ پرواه وکړه او نۀ ئې څۀ وېره او ترهه وکړه، د وروستو کېدو پۀ ځاے ئې ولولې لا هم ځوانې شوې او غږ ئې دومره زورور شو پېرنګے ئې د هندوستان نه وباسلو او د پښتنو خاوره او اولس ئې د پېرنګي نه ازاد کړل . باچاخان او د هغۀ ملګرو چې د پښتنو خاورې او اولس د پاره کومې قربانۍ ورکړې وې او لا هم دا کاروان د اسفنديارولي خان پۀ مشرۍ کښې روان دے او هر قسم ځاني او مالي قربانۍ د خپل قام او خاورې د پاره ورکوي او خپل وطن اواولس خوشحاله او کاميابه غواړي او د دنيا خلقو سره ئې سيال غواړي . باچاخان او د هغۀ ملګرو چې څنګه پښتون قام، پښتو ژبه او پښتنه خاوره د پېرنګي د هر جبر او ظلم نه ازاده او خوشحاله غوښتله نو د پښتو ژبې او د پښتون قام د ژوند هر څۀ ئې پۀ خپله پښتنه ژبه او په پښتون قلم هم غوښتل . باچاخان د پېرنګي غلامۍ نه د ازادۍ ترلاسه کولو د پاره ډېر تحريکونه اوتنظيمونه جوړکړل چې پۀ هغې کښې انجمن اصلاح الافاغنه او خدائي خدمتګارتحريک او داسې نور يو شمېر تحريکونو وو چې نن ورځ پورې ئې پښتون قام د خپلې خوشحالۍ او کاميابۍ راز بولي. باچاخان چې ازادې مدرسې جوړې کړې او نور ټول کار روزګار ئې پۀ پښتو ژبه کړو نو د پښتنو او د پښتو ژبې ليک لوست ئې هم پۀ پښتو ژبه کښې کړو. خپل ټول قام او اولس ته ئې خواست وکړو چې هغه قام او ژبه ترقي کوي چې د دوي ليک لوست پۀ خپله مورنۍ ژبه کښې وي. باچاخان پۀ مورنۍ ژبه کښې د ليک لوست د ګټو نه خبر ؤ او غوښتل ئې چې زمونږ صحافت او ليک لوست دې هم ازاد وي. د پېرنګي پۀ حکومت کښې صحافت او ليک لوست غلام ؤ نو بابا د نورو کارونو سره سم صحافت يعنې مجلې او کتابونه هم پۀ پښتو ژبه کښې شروع کړل. پۀ دې کښې تر ټولو ځلنده هغه تاريخي مجله ده چې ټوله نړۍ ئې د “پښتون” پۀ نوم پېژني او د تېرو دوه کاله د پاسه نهه لسيزو راهسې خپرېږي. پښتون مجله اول ځل پۀ 1928ز د مۍ د مياشتې پۀ يوولسم تاريخ د سردرياب، چارسدې نه جاري شوه. دا مجله اول ځل هفته واره وه او بيا تر نن ورځې پورې مياشتنۍ ده. د باچاخان بابا دې مجلې هم د باچاخان او د هغۀ ملګرو غوندې د پېرنګي او د پېرنګي د وفادارو ملګرو ظلم زور ليدلے ؤ او لا ئې هم وخت پۀ وخت ويني. او دې سره سم د تحريک ازادۍ دوران ن بندېزونو ورځې شپې هم ويني. د “پښتون” مجلې باني فخر افغان بابا دے او پۀ خپل ژوند کښې ئې د پښتو ژبې د پاره د قلم ، ادب او سياست مېدان کښې يوه ډېره پۀ زړۀ پورې او بيخي د حالاتو د ضرورت مطابق شعوري هڅه ده چې زمونږ تحريک او زمونږ د جدوجهد ټولې قلمي، ادبي، سياسي او مذهبي خبرې به پۀ خپله ژبه او پۀ خپل کتاب کښې راځي او مونږ به پۀ يو حال کښې هم د چا غلامان نۀ يو. باچاخان بابا د “پښتون” مجلې وړومبے چيف ايډيټر ؤ خو بابا دا څوکۍ، نوم او عهده د شهرت د پاره نۀ بلکې د قام د خدمت پۀ توګه منلې وه. بيا وروستو عبدالخالق خليق صيب، مهدي شاه باچا د “پښتون” مجلې مشران شو. . رهبر تحريک خان عبدالولي خان هم د دې مجلې چيف ايډيټر پاتې شوے دے او بيا وخت پۀ وخت دې مجله کښې ډېرو قام پرستو او درنو پښتنو مشرانو خدمت کړے او لا ئې کوي. سفر ئې د يو لوے او خاص مقصد د پاره دے نو ځکه کله هم سفر ئې اسان نه دے پاتې شوے او وخت پۀ وخت کۀ ئې په لاره کښې خنډان پيدا کړے شوي نو بنده شوې هم ده. او دا ځکه چې د پښتون قام او پښتو ژبې ترجماني کوي. بيا ډېر وخت پس يو دروند قام پرست شاعر، اديب او د قلم خاوند رحمت شاه سائل صېب د دوه زره شپږم نه تر دوه زره اوولسم پورې جاري وساتله. بيا 2017 نه تر 2020ز تر جون مياشتې پورې يو بل د قلم خاوند او قامپرسته ځوان ليکوال حيات روغاني صېب د “پښتون” مجلې چيف ايډيټر ؤ. حيات روغانے يو ډېر دروند پښتون او د ادب او مبارزې مېدان کښې ئې خدمات له چا هم پټ پناه نۀ دي. اوس د جولائي مياشت نه د “پښتون” مجلې ايډيټر ښاغلے ساجد ټکر دے. ساجد ټکر صحافتي مېدان کښې پۀ اخبارونو، مجلو او ټي وي کښې کار کړے دے او لا ئې شکر دے کوي. ساجد ټکر تاريخي اخبار شهباز کښې هم کار کړے چې نن سبا د باچاخان مرکز پېښور نه جاري دے او د باچاخان بابا نمسے او د ملي مشر اسفنديارولي خان زوے او د ټولو پښتنو د سترګو تور اېمل ولي خان ئې چيف ايډيټر دے. زۀ او زما ټول پښتون قام د لر و بر پښتانۀ ساجد ټکر او د ټول پښتون مجلې کارکوونکو ته مبارک باد ورکوو او د لوے خداے نه ورته د کاميابۍ دعا کوو چې الله دې دوي ته د خپل قام او ژبې خدمت د پاره ډېر عمر ورکړي او خداے دې د باچاخان بابا کاروان خپل منزل ته په خېر او خوشحالۍ ورسوي . امين ثمه امين.

    نوټ: د باچاخان بابا نه تر ساجد ټکر پورې د “پښتون” مجلې جاري ساتلو باندې مبارک باد او د “پښتون” مجله زنده او پائنده باد. امين ثمه امين ۔ ۔ ۔ !!

    ستــــا پۀ نظر کښې مې پښتو وليده

    راشــــــــه د خوږ زړۀ مې انعام واخله

    پۀ وطن باندې کۀ حق د پښتنو دے

    حق پۀ ټولـــو پښتنو د باچاخان دے

  • د باباګانو تلين او پۀ ضلع بنو کښې تاريخي جلسه – رحمت شاه قرېشي

    د باباګانو تلين هر کال نوے او پراخه رنګ اخلي. د کله نه چې د “باچا خان اوونۍ” سلسله شروع شوې ده، يو خوا علمي او فرهنګي هلې ځلې ټوله اوونۍ روانې وي نو بل خوا ورسره پۀ پراخه کچ جلسې هم کېږي. سږ کال د ډويژن پۀ سطح د جلسو کولو فېصله شوې وه او کۀ د کومو علاقو دا ګيله پېدا کېده چې کاش زمونږ پۀ خوا هم د اوونۍ جلسه شوې وه، هغه ګيله هم سږ کال ماته شوه.

    سږ کال د باچا خان اوونۍ وړومبۍ جلسه د پېښور ډويژن وه چې پۀ نوښار امان ګړهـ کښې شوې وه. دې جلسه کښې د ملي مشر اسفنديار ولي خان پۀ شمول حاجي غلام احمد بلور، ميا افتخار حسېن، امير حېدر خان هوتي او نورو مرکزي او صوبائي مشرانو شرکت کړے ؤ. دا جلسه پۀ دې حواله تاریخي وه چې هم دې جرګه کښې ملي مشر اسفنديار ولي خان د خېبر پښتونخوا صوبې صدر ته حکم کړے ؤ چې د پښتنو د موجوده حالاتو د يو مشترکه حل راويستلو د پاره يوه داسې قامي جرګه را وبلي چې هغې کښې د پښتنو سياست کوونکي ټول ګوندونه، نمائنده تنظيمونه، د مدني فعاليانو ډلې او د ژوند د هر مکتبه فکر سره تعلق لرونکي نمائندګان ګډون وکړي.

    د باچا خان اوونۍ پۀ دې سلسله کښې پۀ دوه ويشتمه جنورۍ بنو کښې د جنوبي اضلاع لۀ خوا جلسه اعلان شوې وه. د دې جلسې د اعلان سره د کوهاټ نه تر وزيرستانونو پۀ دې ټوله سيمه کښې د سرو بېرغونو يو تک سور رنګ خور شو او د خپلو اتلانو باباګانو د تلين نمانځلو د پاره لېواله قام يو شور او زور سره را پاڅېدلے ؤ.

    د جلسې پروګرام ميراخېل ګراونډ بنو کښې ؤ. پۀ مقرر وخت د صوبې صدر اېمل ولي خان د ستر سېکرټري سردار حسېن بابک، فريد طوفان، خورشيد خان خټک، شاهي خان شېراني، ياسمين ضياء، صدر الدين مروت او د بنو ضلعي صدر تېمور باز خان پۀ شمول د يو شمېر مشرانو سره پنډال ته راورسېدل. د جنوبي ضلعو ټول ضلعي مشران او جنرل سېکرټريان هم د خپلو ضلعو د قافلو سره پنډال ته را رسېدلي وو. د جلسې پرانسته د قران پاک تلاوت سره وشوه او بيا د پښتنو ملي سرود “اے زما وطنه” وغږېدو.

    تر ټولو مخکښې مشر حاجي باز محمد خان راغلو او د مشرانو او کارکنانو او د پرېس او سېکيورټۍ د ملګرو مننه ئې وکړه. دې سره هغۀ د “ملګري ډاکټران” لۀ خوا پۀ جلسه ګاه کښې د ميډيکل کېمپ پۀ لګولو هم مننه وکړه. حاجي باز محمد خان ووئيل چې د 1947 نه پس د بنو پۀ تاريخي خاوره د خدائي خدمتګارانو د نمسو، زامنو، وروڼو او ملګرو لۀ خوا د باباګانو د تلين دستوره يو تاريخي اقدام دے او دا د هغه ياد تازه کول دي چې د بنو خاوره ئې د خدائي خدمتګارۍ دوېم مرکز جوړ کړے ؤ. چا چې ګڼل چې دې سيمې نه ئې د خدائي خدمتګارۍ نوغے ويستے دے، دا نن ورځ هغوي له پېغام ورکوي چې نۀ خو سکهانو دې خاورې نه د خپلواکۍ جذبه اخستې وه، نۀ پېرنګيانو دې خاورې نه خدائي خدمتګاري ختمه کړې وه او نۀ ترې د ترهګرۍ پۀ زور چا دا سره جنډه ختمه کړې شوه – بلکې دا سرې جنډې دلته د باچا خان د وينې او نظريې د موجودګۍ نخښه ده.

    سردار حسېن بابک خپلو خبرو کښې ووئيل چې زۀ خو داسې الفاظ نۀ لرم چې نن ستاسو شکريه ادا کړم خو دا به ووايم چې خداے دې ستاسو دا مينه او محبت د پښتون قام د خوشحالۍ ذريعه کړي. هغوي ووې، تاسو د ملک حال ګورئ چې پۀ کوم طرف روان دے او پۀ دې حالاتو کښې چې کله مونږ خبره کوو نو دا د چا خلاف نۀ کوو، دا د خپل حق خبره کوو. مونږ د خپل حق د پاره منت هم وکړو، اواز مو هم اوچت کړو او کۀ خامخا څوک غواړي چې ګرېوان ته مو لاس را واچوه نو دغه ارمان به ئې هم پوره کړو، خو چا ته هم دا اجازت نۀ ورکوو چې زمونږ د قام ائيني حقونو باندې دې خېټه واچوي. هغوي زياته کړه چې زمونږ پۀ دې خاوره د چترال نه تر بولانه او تر تورخم، چمن، جنوبي وزيرستان او داسې نورې تجارتي لارې بندې دي او بيا حکومت ژړا هم کوي چې بر امدات او تجارت کم دي – کم به نۀ وي چې تا لارې تړلې دي!!! هغۀ پۀ پښتنو غږ وکړو چې تاسو د قام پۀ نوم را پاڅئ او د باچا خان او ولي خان دې قافلې سره ودرېږئ. خلکو تاسو ډېر د اسلام او پاکستان پۀ نوم دهوکه کړئ – يو وائي اسلام راولم او بل وائي نوے پاکستان درته جوړوم- خو زور ئې د چا نه وځي؟ زور ئې د دې ملک د عوام نه وځي. دا د کفر او اسلام خبرې، دا د محب وطن او غدار خبرې د څۀ د پاره دي؟ دا د دې د پاره دي چې مونږ زمونږ د وسائلو او زمونږ د حقونو نه لرې وساتي. بابک صاحب زياته کړه، اېمل ولي خان ستاسو تر مخ ناست دے او دے به دهر خدائي خدمتګار کور حجرې او جومات او د هر پښتون درشل ته ورځي او پښتون قام به يو اواز کوي.

    دې نه پس ښاغلي فريد طوفان ته بلنه ورکړې شوه او هغۀ پۀ خپله وېنا کښې د باچا خان او ولي خان پۀ حقله يو شمېر خاطرې او يادونه شريک کړل. هغۀ ووې، زما حافظه او ناروغي ما ته دا اجازت نۀ راکوي چې تاسو سره هغه ټول يادونه او خاطرې شريکې کړم، خو دومره به ووايم چې کۀ څوک هم د باچا خان روح خوشحاله ساتي نو هغه دې د پښتون قام او پښتنې خاورې خدمت وکړي.

    دې نه پس ځوان مشر اېمل ولي خان ته پۀ سټېج بلنه ورکړې شوه او د هغۀ پۀ سټېج راتلو سره پۀ ټوله جلسه ګاه کښې يو نوے جوش او جذبه ښکاره شول. د پي اېس اېف شازلمو او د سرو جامو ځوانانو نعرې وهل شروع کړل او اولس پۀ دغه نعرو سره د بنو فضا مسته کړه. اېمل خان سټېج ته ولاړ ؤ او د ځوانانو جذبې د غلي کېدو نامه نۀ اخسته.داسې ښکارېده چې لکه د اېف سي اٰر ځپلې جنوبي اضلاع د باچا خان، ولي خان او اسفنديار ولي خان د پاره خپله ټوله مينه اېمل ولي خان ته ډالۍ کوي.

    اېمل ولي خان د خبرو پېل د غړمبېدونکي اولس د مينې او مننې سره وکړو. دې نه پس هغۀ ووئيل چې نن مونږ د هغه باباګانو تلين نمانځو چې خپل ځانونه ئې د پېرنګي غوندې د سخت، جابر او ظالم حکمران مخې ته لکه د فولادي غر ودرولي وو او د دې قام د ازادۍ تر لاسه کولو د پاره ئې خپل هر څۀ پۀ داو لګولي وو. باچا خان د انګرېز استعمار پۀ ضد د تودو نعرو پۀ ځاے عملي کار شروع کړو. د ازادو سکولونو بنياد ئې کېښودو، “پښتون” رساله ئې شروع کړه، يو منظم تحريک ئې شروع کړو او دغه تحریک د پاره ئې تنظيمي ډهانچه تشکيل کړه. پېرنګي دا هر څۀ ليدل او پۀ دې غلي پاتې کېدل د هغۀ د بادشاهۍ د پاره خطرناک وو. ځکه هغۀ نۀ خو باچا خان بهر ازاد پرېښودو او نۀ ئې د هغۀ ملګري ازاد پرېښودل. جېلونه وو، د جائيدادونو لېلام ؤ، بې عزتۍ وې، تشدد ؤ – کومه وسله نۀ وه چې انګرېز د باچا خان خلاف استعمال نۀ کړه. خو دغه ټول تشدد او ظلمونه هم د باچا خان او خدائي خدمتګارۍ پۀ لار کښې خنډ نۀ شول. باچا خان د معاشرې هغه خلک را پاڅول او د علاقې د خانانو مشران ئې کړل چې کسب ګر به ورته وئيلے کېدل. د داسې تاريخي واقعاتو نه کتابونه ډک دي چې څنګه تنظيم او تحريک مخ پۀ وړاندې تلل او د کوم روايت بنياد ئې ايښودلو. باچا خان غريبانو د پاره د ووټ حق، د زمکې د ملکيت حق، ښځو د پاره سياسي او معاشرتي ازادي او پارلېماني حېثيت وګټلو.

    د سياست خړپوسې خان عبدالولي خان د باچا خان پۀ وړاندې پۀ ځوانۍ کښې زده کړې وې او بيا د هغۀ ژورې مشاهدې او پۀ عملي سياست کښې تر هندوستانه تګ د هغۀ تجربه دومره وسيع او ژوره کړه چې کۀ د پاکستان پارلېماني تاريخ کښې د ائين او جمهوريت د پاره کنټريبيوشن وکتلے شي نو زما خيال نۀ راځي چې د ائين او جمهوريت وکالت به د ولي خان بابا نه زيات کوم سائنسدان هم کړے وي. سره د دې چې ولي خان بابا د لياقت باغ قتل عام او د حېدر اباد ټرېبيونل غوندې مقدمې سره څلور ځله د مرګ حملې سره مخ شوے، نن هم پۀ جمهوري ګوندونو کښې ولي خان بابا ته پۀ عزت او احترام کتلے شي. دا د باچا خان د فکر او ولي خان بابا د سياسي شعور تسلسل ؤ چې زمونږ پارټي د دې صوبې د تاريخي نوم پۀ ځاے کولو سره د اتلسم ائيني ترميم پاس کولو کښې کاميابه شوه. اوس څۀ ګنګوسې کېږي او دغه ګنګوسې پټې نۀ پاتې کېږي. مشر اعلان کړے دے چې کۀ د اتلسم ائيني ترميم د ختمولو کوشش خو لرې خبره ده، دې سره کۀ څو چېړچاړ هم کوي نو مونږ ورته په جار وایو چې د دې مطلب به زمونږ شناخت او زمونږ حقونو نه انکار وي او چې زمونږ شناخت او حقونو نه انکار کوي نو بيا به پاکستان هم نۀ پاتې کېږي. پۀ دغه وخت اېمل ولي خان د “خپله خاوره خپل اختيار” نعرې ووهلې او اولس پۀ زوره زوره د دغه نعرو ځواب ورکړو. اېمل ولي خان بيا ووې، د موجوده حالاتو پۀ نظر کښې ساتلو سره مشر يو حکم کړے چې د پښتنو لويه قامي جرګه دې را وبللې شي او دې جرګه کښې هغه مسئلې د بحث لاندې راوړې شي او د حل لارې ئې پۀ شريکه ولټولې شي چې دا وخت پښتون قام ورسره مخ دے. پۀ دې مسئلو کښې تر ټولو وړومبۍ مسئله د بد امنۍ ده – رياست دې سترګې نۀ پټوي، دې جلسه کښې وزير، مسيد، داوړ او د وزيرستان او شاوخوا سيمو خلک ناست دي، د رياست good طالب بيا پۀ دې علاقو کښې سپړدې تڼۍ ګرځي، هدفي وژنې کوي، د خلکو د کورونو بې عزتۍ کوي او برمتې او اغواء براے تاوان کوي – مونږ د دې خلاف يو او د جرګې تر لارې به رياست ته دا پېغام ورکوو چې مونږ پۀ دې خاوره نۀ د رياستي عناصرو جبر منو او نۀ د غېر رياستي عناصرو – اويا کاله دا سيمې پۀ اور کښې وسوزېدې، نور دغه تاو مونږ نۀ زغمو. هم د دې ترهګرۍ او د ترهګرۍ پۀ ضد د جنګ نتيجه کښې زمونږ دوېمه لويه مسئله د هغه لکهونو پښتنو ده چې د خپلو کورونو نه بې کوره د کډوالۍ ژوند تېروي. رياست مونږ د دې کډوالو د بيا پۀ ځاے کولو او د بيا ودانولو (rehabilitation) پۀ نامه مشغولوي خو چې مونږ پۀ ګراونډ ګورو نو د تېرو لسو کلونو نه پۀ زمکه هېڅ نۀ ښکاري. مونږ نن دې جلسه کښې هم د رياست نه مطالبه کوو او دا به د قامي جرګې هم د سر مطالبه وي چې دغه بې کوره خلک چې پۀ کېمپونو کښې ژوند کوي، زر تر زره دې خپلو پلرنو سيمو کښې بيا اباد کړے شي. اېمل ولي خان زياته کړه، زمونږ درېمه لويه مسئله هم د دې جنګ سره تړلې ده او هغه د هاغه خلکو ده چې د خپلو کورونو نه ماوراء عدالت غائب دي. د دنيا پۀ يو ملک کښې به دا و نۀ وينې چې رياست خپل جنګونه دومره متنازعه او مشکوک کړي. مونږ د باچا خان د لارې خلک يو، مونږ کله هم د تشدد کوونکو او ظالمانو سره نۀ ودرېږو، کۀ دغه مسنګ پرسنز کښې څوک پۀ تشدد او انتهاګرۍ کښې ملوث وي، بې شکه هغوي ته دې سزا ورکړې شي، خو کۀ کوم خلک ملوث نۀ دي نو هغوي دې خپلو کورونو ته حواله کړے شي. د مسنګ پرسنز عدالتونو ته پېش کول ائيني او قانوني ذمه واري ده او کۀ رياست خپله دغه ذمه واري نۀ پوره کوي نو شدد ردعمل او پۀ عالمي برادرۍ کښې د پښېمانتيا سره به مخ کېږي. زمونږ بله لويه مسئله زمونږ د قدرتي وسائلو ده. د اتلسم ائيني ترميم تر مخه هره صوبه د خپلو وسائلو د ملکيت فطري حق لري خو رياست پۀ دغه سلسله کښې د ائين نه پښه اړوي او د قبضه مافيه غوندې کردار ادا کوي. دې د پاره ائين د الېکشن د انجينئيرنګ پۀ ذريعه پۀ دوېم ځل خپل ګوډاګي راولي او د دې صوبې اختيار ورته صرف او صرف دې د پاره حواله کوي چې د اويا کلن پُر امن سياسي جدوجهد نه پس دې قام د خپلې خاورې کوم اختيار لاس ته راوړے دے، د هغې نه فائده پورته نۀ کړې شي. دا يوه داسې پارلېماني ټګي ده چې کله د دې خاورې د حقوقو خبره راشي نو د چا غږ نۀ خېژي خو چې کله ځان ښودنه شي نو بيا وائي حکومت د پښتنو دے او مرکز کښې هم پښتانۀ دي!!! دنيا ته ښودلے کېږي چې دا پښتانۀ دي خو تاسو ووايئ چې دوي د پښتنو خبره يا د پښتنو نمائندګي کوي؟ ]خلک يوه چغه کړي چې “نه”[ – مونږ د رياست اصلي واک دارانو او پنجاب ته وايو، کۀ تاسو قلارېږئ نۀ، نو بيا به زۀ اعلان کوم، پۀ تربېله ډېم به راټولېږو او بيا به درته ښايو چې د خپلو حقونو جنګ څوک څنګه کوي!!! زما بجلي د پنجاب صنعت چلوي او زما د کوڅې بلب نۀ بلوي!!! د کرک ګېس د ټول پاکستان دے خو د کرک د خلکو نۀ دے!!! زما اوبۀ د پنجاب دشتې ابادوي خو زما کوهاټ او ډي اٰئي خان ته نۀ ځي!!! نو مونږ به را پاڅو او لکه د تربېلې به کرک ته هم راځو او درته به ښايو چې خلک د خپلو حقونو جنګ څنګه کوي!!!

    اېمل ولي خان زياته کړه چې د پښتون قامي جرګې نه مخکښې به د مشر پۀ حکم مونږ د نوو ضم شوو ضلعو يوه جرګه هم پۀ باچا خان مرکز کښې را غواړو. د دې سيمو د مسئلو نه مونږ خبر يو، خو نور تفصيلات به هم دغه جرګه کښې را غونډوو او د دغه مسئلو د حل امکانات به لټوو او بيا به دغه حل د پاره ودرېږو.

    اېمل ولي خان اعلان وکړو چې سپرلي کښې به هغه د ټولو جنوبي اضلاع دورې کوي او د مارچ پۀ مياشت کښې به پېښور نه تر وزيرستانه “باچا خان امن مارچ” کوي.

    دې جلسې پۀ څو حوالو تاريخي حېثيت لرلو. يو خو دا چې پۀ جنوبي اضلاع کښې، چې څۀ حصې اويا کاله د اېف سي اٰر د تور قانون لاندې وې، څۀ سياسي سرګرمۍ نۀ شوې کېدې خو دغه علاقو ته د باچا خان د تحريک سره جنډه رسېدلې وه. دا وړومبے ځل ؤ چې دغه سيمو د باباګانو تلين ونمانځلو. دا پۀ دې سيمو کښې د اېمل ولي خان هم وړومبۍ سياسي اولسي جلسه وه. د پام وړ خبره دا ده چې پۀ نسبت د نورو سياسي ګوندونو او د دې علاقو د معاشرتي قدرونو نظر کښې ساتلو سره، د باچا خان يو لوے ارمان مونږ دې جلسه کښې وليدو او هغه دا چې د محترمې ياسمين ضياء پۀ کوششونو سره يو شمېر زنانه دې جلسه کښې شاملې وې او مونږ توقع لرو چې مستقبل کښې به د ښځو نمائندګي پۀ جلسو کښې نوره هم زياته شي.

    د باچا خان د اوونۍ پۀ سلسله کښې چې نوښار، بيا دلته بنو، ملاکنډ، اېبټ اباد او هرنائي کښې کومې جلسې وشوې، دا جلسې د تعداد پۀ لحاظ ډېرې تسلي بخش وې او د دې جلسو منتظمينو ته چې څومره داد هم ورکړے شي، کم به وي. دې جلسو دا حقيقت هم ښکاره کړو چې د باچا خان قافله وخت پۀ وخت لا نوره توانمنده کېږي او د اولس ذهنونه د رياستي پراپېګنډې د جادو نه ازادېږي. هغوي ويني چې د پاکستان پۀ سياسي ماحول کښې کۀ څوک پۀ حقيقت کښې د پښتنو نمائندګي او د پښتنو د مشرۍ دعويٰ کوي نو هغه عوامي نېشنل پارټي ده. د ادارو لۀ خوا پۀ ټګۍ منتخب شوي حکومت د غريب ژوند نور هم ګران کړے دے او خلک ئې هغه زوړ پاکستان پسې ارمانژن کړي دي. پاکستان کۀ زوړ وي کۀ نوے او کۀ پسې بيا هم نوے کېږي، زمونږ مستقبل د عوامي نېشنل پارټۍ سره تړلے دے.

     

  • لر و بر پښتنو ته د افغانستان سل کاله د ازادۍ مبارک شه او د “پښتون” مجلې ویاړ ته سلام – رحمت شاه قرېشي

     

     

    نن ډېره د خوشحالۍ موقع ده چې د افغانستان اولس پۀ ډېرو قربانیو او د وخت د ډېرو فرعونانو د ظلم باوجود هم د خپل ازاد هېواد افغانستان د ازادۍ سل کلن جشن پۀ نولسم اګست ونمانځلو او د دنیا پۀ ګوټ ګوټ کښې، چرته چې هم پښتانۀ افغانان اباد دي، هغوي خپلواکۍ باندې داسې خوشحالۍ وکړې چې د انسان زړۀ او روح دواړه ورسره خوشحاله شي. د افغانانو د خپل ټاټوبي سره د مینې داسې اظهار د افغان ملت حوصلې نورې هم جګې کړې. د وطن دښمنانو او د شر لښکریانو خپل وس وکړو خو افغانان ئې خپل جشن نه ایسار نۀ کړے شول. هغوي خپل جشن د بمونو پۀ درز و هار کښې هم وکړو. د غازي امان الله خان او د هغۀ د ملګرو او مشروط خواهانو روحونه به خوشحاله شوي وي چې دا جشنونه ئې لیدلي وي چې د نړۍ پۀ مختلفو ملکونو کښې تر سره شول.

    د غازي امان الله خان سره د پښتنو سر تور ملنګ فخرِ افغان بابا هم د افغانستان د خپلواکۍ او ازادۍ کاروان کښې داسې اوږه پۀ اوږه ولاړ ؤ او داسې پښتون ډاډ ئې ورکولو او د هر ستمګر تر مخ ئې د خپل ازاد او خپلواک افغانستان خبره پۀ ډېره مېړانه او نره کوله.

    لکه څنګه چې د غازي امان الله خان پۀ ضد د سازشونو زیاتېدو پۀ وخت کښې زمونږ قامي رسالې “پښتون” یو تاریخي کردار ادا کړے ؤ او پۀ خپله وړومبۍ چاپ شوې ګڼه مۍ 1928 کښې ئې پۀ دې حقله مضامین چاپ کول شروع کړي وو او د پښتنو او اسلام د دښمنانو پراپېګنډې ته ئې پۀ دلیل سره ځواب وئیلو، نن پۀ دې ورځ هم “پښتون” خپل تاریخي کردار تر سره کړو چې د استقلال پۀ ویاړ ئې خصوصي شماره چاپ کړه. د “پښتون” اهمیت پۀ دې هم ډېر دے چې دا فخرِ افغان باچا خان بابا پۀ خپله شروع کړې وه، نو پۀ دې خصوصي شماره چاپ کولو د “پښتون” مشر مدیر حیات روغاني او د هغۀ ټولو همکارانو ملګرو او د “پښتون” مشاورتي کمېټۍ ته ډېره ډېره مبارکي وایم چې دا تاریخ ئې محفوظ کړو او خپل تاریخي کردار ئې ادا کړو. پۀ دې خصوصي شماره کښې ډېر مضامین داسې دي چې پۀ روانو حالاتو کښې د افغانانو رهنمائي کولې شي. زۀ یو ځل بیا باچا خان مرکز، عوامي نېشنل پارټۍ او ټولو باچا خانیانو ته پۀ دې تاریخي شماره چاپ کولو د زړۀ لۀ تله مبارکي وایم او یو شعر د “پښتون” لوستونکو ته ډالۍ کوم چې:

    ما کړے بغاوت ؤ د بابا د فلسفې نه

    دا ځکه مې بچې! نن پۀ پردو جنګو کښې وژني

    پۀ افغان خاوره د امن پۀ هیله!

    رحمت شاه قرېشي، ګومل بازار، ټانک

     

  • عوامي نېشنل پارټي د احتجاجي سیاست تازه غورځنګ – رحمت شاه قرېشي

    ګراني + میډیا + نېب

    زور هسې پېغور شي چې همت ورسره مل نۀ شي

    ورک هاغه مشال شه چې تیارۀ شي او دے بل نۀ شي

    داسې کله کېدے شي چې پۀ قام به سخته وي او عوامي نېشنل پارټي به د خپل قام د پاره اواز او قدم پورته نۀ کړي؟

    عوامي نېشنل پارټۍ کښې د خدائي خدمتګار تحریک راستي، جرأت، رښتینولي او حرکت موجود دے. د انګرېز سامراج د ظلم او استبداد پۀ ضد چې فخرِ افغان باچا خان بابا پاڅېدو نو تر هغه وخته ئې دمه ونۀ کړه چې انګرېز ئې د دې خاورې نه ویستے نۀ ؤ. دا یوه داسې جذبه باچا خان بابا د خلقو زړونو کښې پېدا کړې وه چې نۀ خو پۀ جېلونو تم کېدل، نۀ پۀ ظلمونو او نۀ ئې د مرګ نه وېره کېده. هم دا جذبه ولي خان بابا نوره هم توریالۍ او ځیګروره کړه. د اجمل خټک بابا ‘د غېرت چغه’ دغې جذبې د پاره د نور هم ننګ او غېرت اواز جوړ شو او کله چې دا جذبه اسفندیار ولي خان ته راورسېده نو دغه جذبه د قام د پاره د یو تعمیري غورځنګ شکل کښې مخې ته راغله.

    پۀ 25 جولائي 2018 چې کله فوج، عدالت، احتساب کمېشن او الېکشن کمېشن پۀ شریکه پاکستان کښې د خپلې خوښې د یو ګوډاګي حکومت راوستلو د پاره د ووټ او اولس د رایې قتل عام وکړو نو د اپوزیشن لۀ خوا د انتخاباتو د ټګۍ ټورۍ احتجاجونه وشول او د پاکستان د مستقبل پۀ حواله ئې اندېښنې څرګندې کړې. البته دا اوس چې کوم څۀ روان دي، زما پۀ خیال دومره بې دردۍ سره د ملک معیشت او د امن و امان د صورتحال د تباهۍ به چا توقع هم نۀ وه کړې.

    د ‘تبدېلي’ پۀ ځاے عمران خان او د هغۀ مسلط حکومت ملک او د ملک عوامو د پاره یو ناسور جوړ شو. عمران خان به وئیل چې د سادګۍ کلچر ته به وده ورکوو او د وزیر اعظم هاوس پۀ ځاے به یوه وړه ودانۍ کښې وخت تېروم. خو مونږ ولیدل چې د 378 اېم اېن اېز د پاره چې د کال څومره خرچه کېږي، هغومره خرچه صرف د وزیر اعظم هاوس پۀ شاهي ژوند وشوه او سږکال ئې ورته پۀ بجټ کښې شپږ شلې کروړه روپۍ صرف د وزیر اعظم هاوس خرچې له ایښودې شوې دي. د وزیر اعظم هاوس نه د یونیورسټۍ جوړولو دروغ ئې نوي بجټ ثبوت سره وښودل.

    د سټېټ بېنک د اعداد و شمار مطابق پۀ وړومبیو اووۀ میاشتو کښې سلېکټډ حکومت د تېر حکومت پۀ نسبت څلور چنده اضافه کولو سره څلوېښت کهربه (39,80,000,000,000) قرضې اخستې دي او دې کښې لا د اٰئي اېم اېف، قطر اوسنۍ قرضه او اېشیائي بېنک سره روان مذاکرات شامل نۀ دي.

    د سټېټ بېنک تر خوا د عالمي بېنک دا خبر دې هم پام کښې وي چې د پاکستان د “دیوالیه” کېدو خطره ئې ښکاره کړې ده. عالمي بېنک خپل یو جاري کړي بیان کښې وئیلي دي چې پاکستان کښې د نمو شرح د تېرو اتۀ کلونو تر ټولو ټیټې سطحې 3.4% ته رسېدلې ده. افراط زر د 7.1% پۀ پرېوتې سطح دي چې روان کال کښې به د 13.5% خطرناک حد ته ورسي. یعني کۀ خداے مۀ کړه د پي ټي اٰئي پۀ نوم د فوج دا حکومت جاري وي نو چې دوي خپل وخت پوره کوي، پاکستان به دېوالیه وي. د عالمي بېنک رپورټ کښې دې حقیقت ته هم اشاره شوې ده چې پۀ پاکستان د عالمي قرضې د ټول معاشي حجم 82.3% دي. دې سره به د بجټ خساره 2.6 کهربه ته رسېدو سره د ګرانۍ یو بل جړقوونکے طوفان راځي.

    اولس پۀ دې حېران دے چې اخر یو خوا دا پۀ اربونو کهربونو پور اخستل کېږي او بل اړخ ته دا هم وئیل کېږي چې کفایت شعاري کوو نو اخر دې هر څۀ کښې د غربت د کرښې نه ښکته ژوند باندې مجبوره اولس ته څۀ رعایت ورکړے شو؟ ایا بچت سکیمونه صرف دا دي چې سکولونه کالجونه به نۀ جوړوي، خالي اسامۍ به نۀ ډکوي، د رېټائرمنټ عمر به ترېسټهـ ساله کړي؟ لنډه اوږده ئې دا چې د مسلط شوي حکومت راتلو سره د پېسې قدر کښې 41% پورې کمے راغلو او راتلونکي کښې به دا فیصدي نوره هم زیاته شي. روپۍ چې غورځېږي نو ګراني به خېژي – پۀ غریب اولس د ګرانۍ اثر کمولو د پاره چې کوم سبسډیز سرکار ورکوي، هغه هم نۀ ورکول کېږي.

    دا وخت د خوراک څښاک څیزونو نه واخله د دوایانو پورې، بیا به هسپتالونو کښې د چیټو قیمت زیاتولو نه د ګېس، سي اېن جي، بجلۍ، پټرولو، خاورو تېل او نورو څیزونو پورې – دغه شان پۀ سرکاري ادارو کښې د خدماتو فراهمۍ د پاره ټېکسونه او د ژوند د روزمره استعمال پۀ زرګونو اشیاو زیاتو شوو ټېکسونو سره دا سهولیات، دا خدمات او دا اشیاء د عام وګړی د لاس نه وتلي دي.

    عوامي نېشنل پارټۍ د خپل اولس او خپلو خلقو د پاره غږ پورته کولو کښې تل سیالي ګټلې ده او پۀ دغه سلسله کښې د صوبائي کابینې لۀ خوا د احتجاج اعلان شوے ؤ.

    غټ شمېر کښې خلق د پښتونخوا مختلفو ضلعو نه راغلل او پېښور کښې ئې د حکومت د اقتصادي پالیسیو او د بې قابو شوې ګرانۍ پۀ ضد احتجاج وکړو. د عوامي نېشنل پارټۍ مرکزي او صوبائي قیادت دې احتجاج کښې شامل ؤ.

    مظاهرو ته د وېنا پر مهال چارسده کښې ملي مشر اسفندیار ولي خان وئیلي دي، حکومت د غریب اولس نه د ژوند حق تروړي. دې ګرانۍ سره د جرائم پۀ شرح کښې د اضافې امکانات دي. دا ځل د بجټ اعداد و شمار نه ثابتېږي چې لکه بجټ هم اٰئي اېم اېف جوړ کړے دے. د تعلیم، صحت او غېر ملکي قرضو د پاره پۀ بجټ کښې هېڅ نۀ دي ایښودے شوي او دې نه ثابتېږي چې پۀ ملک د قرضو دا فشار د اوږدې مودې د پاره قائم ساتلو کښې سلېکټډ سرکار د اٰئي اېم اېف د لاس ګوډاګے دے. هغوي زیاته کړه، د بجټ خساره 3,560 اربه روپیو ته ورسولې شوه – تنخوا دار د 35% نور ټېکس زنځیرونو کښې وتړل شول او مجموعي طور سره 512 اربه روپۍ ټېکسونه ولګولے شول. دې لړ کښې نوو ضلعو د پاره هېڅ خصوصي پېکج نشته. حېرانتیا پۀ دې خبره ده چې دومره قرضې هم واخستې شوې او ټېکسونه هم زیات کړے شول، نو اخر دا پېسې ځي چرته؟

    پېښور کښې احتجاجي جلوس ته د وېنا پۀ وخت د سول نافرمانۍ د تحریک چلولو عندیه هم ورکړې شوه. دې عندیې نه ثابتېږي چې پۀ سیاسي ګوندونو هم د اولس لۀ خوا څومره فشار دے او دغه عندیه د عام اولس د ګرانۍ نه د تنګېدو اخري حد دے.

    د عوامي نېشنل پارټۍ د ګرانۍ خلاف احتجاجونه د پښتونخوا پۀ هره ضلع کښې وشول. هر احتجاج کښې د پارټۍ مرکزي یا صوبائي صدر ګډون وکړو او دې سره یو پېغام ورکړے شو چې د عوامي نېشنل پارټۍ لۀ خوا دې وخت کښې د احتجاجي سیاست یو نوے پړاو مخې ته راغلے دے.

    د ګرانۍ نه پس د میډیا ازادۍ د پاره هم د پېښور پرېس کلب مخې ته د صوبائي قیادت لۀ خوا د احتجاج پۀ شمول د صوبې پۀ هره ضلع کښې د مرکزي او صوبائي قیادت مشرۍ کښې احتجاجي مظاهرې وشوې. مظاهرو ته مشرانو خپلو وېناو کښې ووئیل، میډیا د سنسرشپ سره مخ کول ښائي چې د اقتدار خلق د جمهوري رویو مخنیوے کوي او خپله خودسرۍ باندې د یو چا د تنقید زغملو توان هم نۀ لري. لۀ بده مرغه د اصل صحافیانو ځاے جعلي او وقتي ژبورو ته ورکړے کېږي چې هغوي صرف د سرکار او د اصلي بادارانو پراپېګنډه وکړي.

    یاده دې وي چې د عوامي نېشنل پارټۍ لۀ خوا د میډیا ازادۍ د پاره د کېدونکي احتجاج خبر راتلو سره د ‘خېبر یونین اٰف جرنلسټس’ صدر فدا خټک د دې احتجاج د حمایت اعلان وکړو او د صوبې صحافیانو ته ئې خواست وکړو چې دې احتجاج کښې هغوي هم برخه واخلي. صوبائي صدر اېمل ولي خان دغه احتجاج ته خپله وېنا کښې وئیلي دي، ‘کۀ ریاست دعويٰ کوي چې میډیا باندې ئې هېڅ بندېز نشته نو د خړکمر واقعې د رپورټ کولو د پاره دې میډیا ته اجازت ورکړي، مونږ به ومنو چې میډیا ازاده ده.

    هم دې سلسله کښې د احتساب بیورو مخې ته هم د عوامي نېشنل پارټۍ لۀ خوا احتجاجي مظاهرې وشوې.

    صوبائي سترسېکتر سردار حسېن بابک مظاهرې ته وېنا کښې ووئیل، نېب کښې غېر جانبداره نۀ شو نو جنګ به پۀ سړکونو وي. هغۀ ووې، حکومتي ترجمان د نېب د پي اٰر او کردار ادا کوي او حکومت او د هغۀ اتحادیانو ته نالیکلې اېن اٰر او ورکړې شوې ده. صوبائي صدر اېمل ولي خان خپله وېنا کښې ووئیل، نېب پۀ غلا کښې د حکومت شراکت دار دے، کۀ داسې نۀ ده نو د تېرو شپږو کالو نه نېب هاغه کېسونه ولې نۀ پرانیزي چې د پي ټي اٰئي وزیران او مشیران پکښې د یو بل خلاف دعوېدار دي او دا هر څۀ رېکارډ باندې پراتۀ دي. هغۀ زیاته کړه، زمونږ حکومت د تاریخ تر ټولو بې باکه او کرپشن نه پاک حکومت ؤ خو مونږ پسې ریاستي مشینرۍ پراپېګنډه وکړه. هغه تېره ورځ مونږ هم د هاغه میډیا ازادۍ د پاره هم احتجاج کړے دے. مونږ نن هم چېلنج ورکوو چې زمونږ د دور حکومت فائلونه دې نېب راوسپړي او کۀ جرأت پکښې وي نو د پي ټي اٰئي د حکومت منصوبې دې هم راوسپړي.

    مرکزي سترسېکتر میا افتخار حسېن مظاهرو ته خپلو وېنا کښې ووې، نېب به دا وضاحت کوي چې د پي ټي اٰئي خلاف دوي چا د کاروایۍ نه نیولي دي. هغۀ زیاته کړه، دا جرأت صرف اے اېن پي لري چې راغلي دي او د نېب مخې ته ولاړ دي او نېب ته وائي چې احتساب وکړئ. مونږ نۀ څۀ اېن اٰر او غواړو او نۀ د حکومت نه د کوم رعایت طمع لرو – مونږ صرف او صرف دا مطالبه کوو چې د غریب اولس ټېکسونو نه شوې غلاګانې دې مخې ته راوړې شي او احتساب دې صرف د سیاستدانانو بلېکمېلنګ د پاره نۀ کېږي بلکې د ټولو ادارو دې اېکراس دي بورډ احتساب وشي.

    د احتجاجونو دا سلسله ښائي چې عوامي نېشنل پارټۍ یو نوے احتجاجي غورځنګ شروع کړے دے او دا سلسله به د حکومت د بې حسۍ راويښلو کښې لوے کردار ادا کړي. حکومت خو خپله ‘د بل د خولې’ دے خو دومره به وشي چې د نېشنلیانو احتجاجونه به هغه خلق هم راویښ کړي چې د ریاست د تبدیلۍ او نورو دعوو پۀ جال کښې ګېر شوي دي.

    د حکومت پۀ حواله د دې احتجاجونه لویه فائده به دا وي چې کوم ‘پس پرده’ لاسونو باندې حکومت غرور کوي، د اولس زور لیدو سره به ئې دغه غرور مات شي او پاتې شوه د حکومت د ایمان خبره نو دوي اولسي خلق نۀ دي نو د اولس احتجاج ته به څۀ ځان ونیسي.

    تک سرۀ ‘نېشنلیان’ او شین ټګ ‘نېب’

    د ‘نېشنل اېکاونټبېلټي بیورو’ (NAB) مخې ته د عوامي نېشنل پارټۍ صوبه خېبر پښتونخوا د احتجاج تاثر کښې د ملګري عارف افغان دا دوه کرښې کافي دي.

    چې غلۀ وي نو د نېب واله نه به یا بل ملک ته تښتي، پټېږي به او یا به انصاف واشنګ مشين ته وردانګي او ځان به پاکوي!

    چې ساز وي نو د نېب د دفتر مخې ته به احتجاجونه او تقريرونه کوي.

     

  • خېبر پښتونخوا سره د ‘فاټا’ د ادغام فائدې – رحمت شاه قرېشي ګومل

    د هر وخت جابر او ظالم د خپلو مفادو د پاره پښتون قام پۀ څو ځايونو تقسيم کړے دے او خپل مفاد ئې پۀ دې منځ کښې حاصل کړي دي او د هر وخت حکمرانانو او خپلو کسانو ته ئې دا خبره کړې ده چې کۀ چرې پښتون قام پۀ خپلو کښې يو ځاے شي نو دوي کله هم څوک غلام ساتلے نۀ شي، بلکې کۀ دوي یو ځاے شي نو ډېر باچاهتونه به تر قلمرو لاندې کړي. ځکه نو د هر وخت حکمران او بادشاه دا کوشش کړے او لا ئې دا کوشش دے چې پښتون بې اتفاقه کړي او دوي پۀ خپلو کښې پۀ جنګ وي او د دوي پۀ منځ کښې لالچ او مفاد وي نو بيا به مونږ ډېر پۀ ارام سره د دوي پۀ خاوره او وسائلو قبضه ساتلې شو او مونږ به د دوي د تورو او سپينو مالکان یو.

    هسې خو خداے تعاليٰ مونږ ته داسې خاوره او وطن را نصيب کړے دے چې ټوله دنيا ورته حېرانه پاتې ده او د هر جابر دا کوشش دے چې د پښتون خاوره زۀ قبضه کړم او پۀ دې خاوره جنګ وي نو زمونږ مفاد به پۀ دې هم ترسره کېږي او د دې خاورې د قدرتي وسائلو د لوټ مار موقع به مو پۀ لاس وي خو د پښتنو مشرانو او اتلانو هم دا کوش او جدوجهد کړے ؤ او لا ئې شکر دے کوي چې د پښتون پۀ خاوره او پۀ وسائلو د پښتون قام او اولس حق دے او دا ټول د يو کور کسان دي. د دوي ګټې او تاوانونه یو دي نو کۀ پۀ بې اتفاقۍ سره د دوي ګټې د نورو د چُور تالان ښکار کېږي نو دوي دې اتفاق سره ولې دغه ګټې خپله پۀ خپله ښه رانۀ ولي؟ د پښتون قام پۀ يو ځاے کولو باندې د پښتنو ډېرو مشرانو او اتلانو خپلې جاني او مالي داسې قربانيانې ورکړې دي چې تر نن ورځ پورې ئې تاريخ روښانه او ځلنده دے. د هر وخت پښتون اتل پۀ خپل خپل وخت د پښتنو د ازادۍ او اتفاق داسې خبره کړې ده چې د هغه وخت مفادپرست ورته حېران پاتې شوي دي. د پښتنو د يو والي د پاره د پښتنو ټولو اتلانو او مشرانو سره سم د پېرنګي پۀ دور حکومت کښې ستر اتل بابائے امن فخرافغان بابا يعني خان عبدالغفار خان بابا او پۀ هندوستان کښې ورته خلق او حکومت ‘باباے ازادي’ وائي – خان عبدالغفارخان بابا پۀ خپل وخت هر جابر او ظالم ته دا خبره داسې پۀ نره کړې وه چې کۀ زما ځان او سر سل ځله لۀ تن جدا کوې نو پرواه مې نشته خو پښتون قام به لۀ يو بل نه نۀ جدا کوې او پښتون قام او خاوره يو موټے ده. باچا خان د پښتنو د ازادۍ د پاره د پېرنګي خلاف د زړۀ چاودې مبارزې نه پس یو بل اوږد کړاو سره هاغه وخت مخ شو چې د هندوستان د وېش نه پس نوي جوړ شوي پاکستان هم د خپل زور بادار پېرنګي پۀ قدم قدم کېښودو او قبائیلي سیمې ئې ځان له د هر قسم جمهوري او سماجي ائیني نعمت نه محرومې وساتلې. د پاکستان قانون سازې اسمبلۍ کښې د خپلې وړومبۍ وېنا پۀ مهال باچا خان د پښتنو د دې ټوټې ټوټې وجود د یو کولو مطالبه پۀ پینځم مارچ 1948 کړې وه. باچا خان د نوي پاکستان حکمرانانو ته وئیلي وو چې باید پۀ نوي جوړ ملک کښې د انګرېزانو زوړ تقسیم ختم کړے شي، دا سیمې چې د ‘ازادې’ پۀ نوم د بد ترینې غلامۍ لاندې ساتلې کېږي، د خپلو پښتنو سره یو ځاے یوه صوبه شي او دلته هم د نور ملک غوندې ائین او قانون ته لاره ورکړې شي.

    د نوي جوړ شوي پاکستان حکمرانان چې پۀ برټش راج کښې د هغوي چاکران، کمشنران او ډپټیان وو؛ هغوي د باچا خان دغه تاریخي، ائیني او جمهوري مطالبه د غدارۍ پۀ معنٰي واخسته او دا پراپېګنډه ئې شروع کړه چې باچا خان پاکستان ماتول غواړي. د دې پراپېګنډې رښتیا کولو د پاره ئې قسما قسم دروغ خوارۀ کړل. د خلقو ذهنونو کښې ئې شکونه پېدا کړل خو باچا خان بابا هم خپلې مطالبې نه پۀ شا نۀ شو. د باچا خان دغه مطالبه رهبرِ تحریک خان عبدالولي خان هم ژوندۍ وساتله او د رهبرِ تحریک نه پس ملي مشر اسفندیار ولي خان هم دا مطالبه ژوندۍ ساتلو د پاره ډول ډول ازمېښتونه وزغمل.

    خبره د فاټا پۀ پښتونخوا کښې د ضم کېدو او د هغې د فائدو وه ـ پېرنګي ظالم د پښتنو د وجود نه جدا کړې سيمه د فاټا پۀ نوم ياده کړې او برباده کړې وه او تر خپل واک لاندې ئې ساتلې د اېف سي اٰر د تور قانون پۀ زور ساتلې وه او د دې سيمې د تورو او سپينو مالک ؤ او هغه ظلم زور ئې قانون کړے ؤ چې د دنيا ټول قانون ورته حېران پاتې ؤ او دې وحشي قانون نه ئې پناه غوښته.

    د پښتنو مشرانو او اتلانو د پاکستان حکومت سره پۀ دې تور قانون ډېر جدوجهد وکړو چې نن خو دا ملک ازاد دے او دې ملک کښې د مسلمانانو حکومت دے نو بيا دې پښتنو سره دا ظلم ولې کېږي؟ داسې څۀ خبره ده چې مسلمان پاکستان ئې د کافر پېرنګي استعمار پۀ قانون برقرار ساتلو مجبور کړے دے. خو د پېرنګي پۀ تربيت لوي شوي خلقو دې طرف ته هېڅ توجه نۀ کوله.

    دا سلسله د باچاخان بابا زوي خان عبدالولي خان بابا او بيا د هغۀ نمسي ملي مشر اسفنديار ولي خان پورې راغله او اسفنديار ولي خان صاحب د هر وخت حکومت ته دا خبره داسې وکړه چې زما نيکۀ او پلار او د هغوي ملګرو دا پښتانۀ ازاد او د خپل ځان او د پاکستان د نور اولس غوندې د هر حق او قانون حق دار ګڼلي وو. دغه رنګه ئې زۀ د خپل ځان سره د هرې سيمې پاکستانيانو غوندې د هر قانون او حق غوښتلو حقدار بولم. د نورو پاکستانيانو غوندې دې دوي ته خپل حق ملاو شي او دوي دې د ترقۍ پۀ لور روان شي.

    د اسفنديار خان او د هغۀ د نورو ملګرو او اولس جدوجهد رنګ راوړو او اخر فاټا پۀ پښتونخوا کښې ضم شوه. د فاټا پۀ پښتونخوا کښې د ضم کېدو ډېرې فائدې دي.اول اول خو دا اولس د پښتونخوا د نورو پښتنو پۀ شان د خپلو وروڼو سره د هر قسم حقوقو مالکان شول او د يو کس يا د يو خاص واکدار د بند نه خلاص شول. د دې نه مخکښې به د ايجنسۍ پوليټکل اېجنټ د هر قسم تور او سپينو واکدار ؤ او عوام به د هر قسم ترقۍ او کاميابۍ نه ناخبره وو. دوېم د فاټا د پښتونخوا سره يو کېدل به دا هم فائده وي چې فاټا ته به پۀ پښتونخوا صوبې کښې صوبائي نمائندګي ملاو شي او صوبائي ممبران به ئې جوړ شي او د فاټا هر کس به خپل MPA او MNA نه د خپلو حقوقو تپوس کوي او د ترقۍ پروګرام باندې به هر قبائل ځوان پوهه شي او نور پاکستان غوندې به دوي لۀ تور قانون خلاص شي. درېم به د فاټا خلق تعليمي مېدان کښې د هر چا سره يو رنګه شي او پۀ خپل کور کښې به تعليم حاصل کړي او هر بچے او لور به تعليم يافته شي او تعليمي ادارې به پۀ هره ضلع او تحصيل کښې جوړې شي. دې پښتنو سره هسې هم د پښتونخوا د هرې ضلعې خلق پۀ کار روزګار کښې د اولې ورځې نه شريک دي. د دوي تعليم، صحت او نوره غم خوشي به د پښتونخوا اولس سره وي. د صحت مېدان کښې د فاټا خلق ډي اٰئي خان، بنو، ټانګ، پېښور او نورو ځايونو ته خپل بیمار وړي نو کۀ دې خلقو ته پۀ خپل کور کښې لوي لوي هسپتالونه جوړ شي نو دا خلق به ډېر خوشحاله شي او د دوي مسئلې به پۀ خپل کور کښې حل شي. د فاټا ضم کېدو سره به پۀ قبائلي سيمو کښې تهاڼې او عدالتونه جوړېږي او مرحله وار به د دې سیمو خلق هم د قانون واکداران شي او د چاليس اېف سي اٰر نه به خلاص شي. د فاټا اولس اوس د وفاق نه خلاص شول او د صوبائي حکومت سره به د دوي کار وي. د فاټا پۀ پښتونخوا کښې د ضم کېدو ډېرې فائدې دي خو اصل فائده دا ده چې د فاټا خلق به خپل وسائل پۀ خپله استعمالوي او کۀ څوک ورسره دهوکه کوي نو دوي به د دې د تپوس ائیني حق لري. فاټا پۀ پښتونخوا کښې شاملېدو سره پۀ فاټا کښې د بلدياتي او صوبائي الېکشن تياري هم شروع شوه چې دا به هم د فاټا د خلقو د ترقۍ لار شي او هر پښتون به خپله رايې پۀ ازاد مټ استعمال کړي او د ملکۍ او خانۍ نظام به ختم شي.

    د فاټا يو کېدو باندې ملي مشر اسفنديارولي خان صاحب ډېر خوشحاله ؤ او پۀ دې باره کښې ئې ډېر پۀ تفصيل سره څو څو ځله بيانونه او جلسې کړي او وئيلي ئې دي چې پښتون قام او خاوره يو موټے شي او چې يو برابر شي نو زمونږ حق او وسائل به هم زيات شي.

    دا یو حقیقت دے چې کۀ یو وخت کښې پۀ دې خاوره د پېرنګي استعمار تور قانون ؤ او د اویا کلن جمهوري جدوجهد نه پس د دغه تور قانون خاتمه شوې ده نو بل اړخ ته د ریاست زورور طاقتونه چې مفادات ئې د دې خاورې سره هم د قدرتي وسائلو او هم د جنګي معیشت پۀ حواله تړلے شوے دے، دلته د کوم ائیني، قانوني او جمهوري حق پۀ مخالفت کښې پټ او څرګند کار کوي. هغوي کوشش کوي چې دا سیمې د هغه اصلاحاتو عملي کېدل ونۀ ویني چې د دغه قدرتي وسائلو د شوکمارانو او د جنګي معیشت د دلالانو کاروبار ته پرې نقصان رسېږي.

    دا وخت پۀ دغه سیمو کښې د انتخاباتو اوازه خوره ده او پۀ جون کښې امید ساتلے شي چې دلته د صوبائي اسمبلۍ د پاره انتخابات وشي. دې سلسله کښې مختلفې سیاسي پارټۍ کۀ یو خوا د دغه سیمو خېبر پښتونخوا سره د ادغام کرېډټ پۀ خپله نامه کولو د پاره زور لګوي نو بل خوا کوشش کوي چې دغه علاقو کښې پۀ هر قیمت چې وي، نمائندګي وګټي. دې لړ کښې به دې علاقو سره د مفاداتو او جنګي معیشت دلالان هم د دغه پارټیو او امیدوارانو ملاتړ کوي چې پۀ موجودګۍ کښې ئې د هغوي د مفاداتو او جنګي معیشت ضمانت وي.

    د دغه علاقو اولس باید پام کښې ولري چې دغه پارټۍ چې نن پۀ دغه علاقو کښې خپلې جنډې څنډي او خلقو سره د همدردۍ ډرامې کوي، دوي کله هم د دغه علاقو پۀ درد دردېدلي نۀ دي او نۀ ئې دغه خلق د تور قانون نه خلاص کړي دي. دغه علاقو کښې د امن د پاره، د قانون د نفاذ د مطالبې د پاره او د دهشت ګردۍ ختمولو د پاره د عوامي نېشنل پارټۍ ورکران پۀ مېدانِ جنګ کښې هم جنګېدلي دي او پۀ پارلېمنټ کښې ئې هم د دوي د حقونو جنګ کړے دے. کۀ د دهشت ګردۍ خلاف د شوي جنګ تاریخ او دلته د قربانیو فهرست وکتلے شي نو یقیناً چې د ټولو نه زیاته قرباني به د عوامي نېشنل پارټۍ کارکنانو ورکړې وي او هر درېم شهید به د عوامي نېشنل پارټۍ کارکن وي. اوس چې وخت د دغه علاقو د مستقبل د فېصلې دے نو باید اولس دې ته وګوري چې څوک د هغوي د حقونو د پاره ولاړ وو او پۀ سرونو تالا کېدو هم ولاړ وو، پۀ شا شوي نۀ وو.

    د قبائیلي سیمو د خېبر پښتونخوا سره د ادغام دا وړومبۍ کلیزه باید چې پۀ ټوله سیمه کښې د سرو بېرغونو سره ونمانځل شي او راتلونکو انتخاباتو کښې د عوامي نېشنل پارټۍ امیدوارانو ته ووټ ورکړے شي چې دوي پۀ اسمبلۍ کښې د دې سیمو د اولسونو هغه حقونه دوي ته رسول یقیني کړي چې ائین او پارلېمان دوي ته ورکړي دي. دې سره به هغه قوتونه شکست وخوري کوم چې د خپلو مفاداتو، د دې سیمو د قدرتي وسائلو د لوټلو او دلته د جنګي معیشت فائدې ګټلو د پاره نۀ ائین غواړي، نۀ قانون او نۀ بشري حقونه.

    پښتانۀ چې څوک پۀ لر او بر کښې وېشي
    خدايه! لر و بر ئې ووېشې چې ورک شي

    ځوان اتل ايمل ولي خان صېب ته مبارکباد

    زۀ او زما ټول ملګري د ګومل بازار او د ضلع ټانګ هر پښتون خپل مشر ښاغلي ايمل ولي خان صاحب ته د عوامي نشنل پارټۍ صوبائي صدر جوړېدو باندې د زړۀ د تله مبارکي وړاندې کووم او د دوي نه امېد لرم چې ځوان اتل به د خپل نيکۀ باچاخان بابا او د خان عبدالولي خان پښتون خواب رښتيا کوي او د پلار ملي مشراسفنديار ولي خان پۀ قيادت کښې به هر پښتون مشر او کشر سه اوګه پۀ اوګه ګرځي او د خپل قام او خاورې خدمت به کوي انشاء الله ـ

    لوي خدائے تعاليٰ دې ايمل خان صاحب او د هغه ټول قام او ملګرو ته همت ورکړي ـ امين ثم امين

    لۀ طرفه:رحمت شاه قريشي پښتون ليکوال او د اے اين پي کارکونکے ګومل بازار ټانګ